ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 148
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

Dado Djuric

Branko Kukić - Dadova misija
VaskoPopa - Dado Đurić
Branka Bogavac - Razgovor za `Gradac` sa Dadom Đurićem
Razgovor sa Dadom
Mihail Peiat - Iz razvora sa Dadom
Branka Bogavac - Intervju sa Dadom Đurićem 24. maja 1979.
Marta Vukotić - Razgovor sa Dadom Đurićem
Iz intervjua
Dado Đurić - Kako radim
Gaetan Pikon - Treba glaedati bez prestanka
Fransoaz Šoej - Dado, s jedne strane priče
Makl Pepiat - Dado
Žak-Fransoa Žeger - Dado
Alen Žufroa - Dado ili plemetitost jutra
Fransoa Matej - Dadov svet
Anri-Aleksis Bač - Dado: živalj sa ledine
Bernard Noel - Multiplikator
Kristijan Derue - Draženje linije
Pjer Barus - Pakao bez milosti?
Pjer Betankur - Preparirani Bifon
Bora Ćosić - Dado
Dragoš Kalajić - Uvod u delo Dada Đurića
Dejan Ćorić - Fenomenologija duhovnosti
Dragan Jovanović – Kosmološkisimbolizam na slikama Dada Đurića
Nikola Šulica - Crna nostalgija
Fragmenti o Dadu
Važne izložbe

Ovaj dobroj su priredili: Dušan Škorić i Branko Kukić

Gradac 87/88 1989 170 strana : ilustrovano



Miodrag Dado Đurić (Cetinje, 4. oktobar 1933 — Pariz, 27. novembar 2010) bio je jugoslovenski i crnogorski slikar savremene umetnosti 20. veka jedan od najistaknutijih predstavnika današnje figurativne umetnosti. Takođe je bio ilustrator knjiga i vajar.

Biografija
Đurić je, odrastajući bez majke, uz ujaka umetnika, završio Umetničku školu u Herceg Novom i upisao Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Marka Čelebonovića.[1]

Poredili su ga sa Dalijem i Šagalom, Miodrag B. Protić nazivao ga je „najizrazitijim predstavnikom figuracije“, a prvi put je izlagao u Rijeci.[1]



„ Ja sam svoje crteže prvi put pokazao negdje 52, 53. godine u Beogradu. Henri Mur je imao jednu izložbu u Beogradu i posetio je Likovnu akademiju, i ja sam mu pokazao moje crteže. Mnogo su mu se dopali. Hteo je da mi da stipendiju. Ali, kako ja nisam bio član partije, oni su me izbacili. Nemam za to konkretne dokaze. Rekli su „on je jedan obični mangup i tako to. ”
I prvu samostalnu izložbu imao je 1958. godine u Galeriji „Danijel Kordije“. Boravio je Dado jedno vreme i u Centralnoj Africi i Njujorku, gde upoznaje kubansku umetnicu Karmen Lidiju Đurić, sa kojom će odgajiti čak petoro dece. Vraćaju se u Francusku, u ruralni deo Normandije, gde će oboje živeti do smrti, Dado 2010, a Karmen sedam godina kasnije.[1]

Pored crteža i uljanih slika radi grafike, a od 1978. do 1980. godine, pored crteža i grafike, radi kolaže i asamblaže. Njegova dela se nalaze u mnogim muzejima, galerijama i privatnim kolekcijama i iz njih se može suditi o njegovom majstorskom likovnom umeću u kome dočarava apokaliptične spojeve.

Posle Marka Šagala i Salvadora Dalija, Dado Đurić je jedan od umetnika koji su najviše uticali na pojam nadrealizma u slikarstvu.

Pre više od jedne decenije ugledni istoričar umetnosti Alan Boske o njegovom delu objavio monografiju „Dado, univerzum bez odmora“, a nedavno mu je posvećen i jedan dokumentarni film.

Prvu izložbu, u prestonici zemlje u kojoj je rođen, Dado je imao u eminentnoj beogradskoj galeriji `Verica DS art galerie`. Tom prilikom je ovaj mag figurativne fantastike izlagao sa svojim sunarodnicima u okviru čuvene izložbe `Ljuba, Dada, Vlada` koja je otvorena u januaru 1995. godine, a koja danas predstavlja početnu tačku u procesu upoznavanja srpske publike sa likom i delom ovog velikana.

Dado Đurić je svoje slike prodavao po cenama koje se kreću od 1.000 do 40.000-50.000 evra što spada u slike koje se dobro prodaju.