ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2026
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Godina izdanja: 2026.
Format - 13x20 cm
Povez - Tvrd
Pismo - Latinica
Izdavač: Laguna
Autor: Đorđe Lebović

Najčitaniji roman srpske književnosti u XXI veku!
Fascinantnu priču o svom detinjstvu i odrastanju u Jugoslaviji pred Drugi svetski rat Đorđe Lebović (1928–2004) zaogrće očaravajućim književnim postupkom: povest o sudbini glavnog junaka iznosi kroz vizuru dečaka koji u času pripovedanja ima već više od sedamdeset godina. Zlokobna senka Holokausta, pritom, nadvija se nad svim stranicama ove knjige i pokreće tu Zla na umetnički do sada nedosegnut način, svojim neodoljivim stilom, humorom i mudrošću, svrstavajući roman Sper id među rek-dela savrene srpske književnosti.
Objavljena posthumno, ova hronika jednog detinjstva u nevoljnim vrenima, koja između ostalog podseća na ono što poručuje latinski naslov knjige – „uvek isto“ – doživela je desetine izdanja u preko 100.000 primeraka i prevedena na nekoliko jezika.
„Genijalni romani počinju genijalnim naslovom. Mnogi od tih romana ostaju nedovršeni jer priče koje pričaju naju kraja. Takvim jednim naslovom - Sper id – preuzetim sa pročelja neke somborske crkve, Đorđe Lebović je naslovio jedan od najznačajnijih romana srpske književnosti XX i XXI veka, a čija mi čitanost daje (verovatno varljivu) nadu da jednoga dana možda neće biti uvek isto.“
– Svetislav Basara
„Sper id je velika knjiga ne toliko o detinjstvu, koliko o odrastanju usred suprotstavljenih iskustava: iskustva rata i iskustva porodičnog života u multikulturnoj zajednici. Kao što Prustov roman U potrazi za izgubljenim vrenom nije knjiga o detinjstvu nego o odrastanju, i Sper id je portret iskustva koje oblikuje umetnika jer uspomene pretvara u tekst a dokument u literaturu.“
– Vladislava Gordić Petković
„Šta je tajna čitanosti prvog rek-dela XXI veka u srpskoj književnosti, kako je ovu knjigu opisao Teofil Pančić? Možda specifična vrsta praštajućeg i pomirljivog humora? Možda odistinska, virtuoznost u pripovijedanju? Možda to što on pričajući o sebi istovreno priča priču o našim, mnogo kasnije formiranim svjetovima? A možda ono čega nam u današnje vrije najviše nedostaje: ljudska dobrota i ispravnost, beskrajna patija i beskonačna tuga onoga koji je preživio. Ovaj roman nešto je najbolje i najplenitije stvoreno od srpske kulture u naš vrenu.“