Godina izdanja: 1900 - 1949.
ISBN: Gar
Tematika: Istorija
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

`Novi svet` (pun naslov: `Novi svet – Lik stvari koje dolaze: Istorija budućnosti`) je kapitalno vizionarsko delo slavnog britanskog pisca naučne fantastike H. Dž. Velsa (H. G. Wells), originalno objavljeno 1933. godine pod naslovom `The Shape of Things to Come`.Na našim prostorima knjiga je postala poznata zahvaljujući čuvenom, luksuznom antikvarnom izdanju izdavačke kuće `Narodno delo` iz Beograda (1936. godine), koje je sadržalo čak 68 ilustracija u tekstu.

Knjiga je napisana u obliku `istorijskog udžbenika iz budućnosti` (tačnije, iz 22. veka) koji se osvrće na prošlost i opisuje sudbinu čovečanstva od Prvog svetskog rata pa sve do 2106. godine. Vels je u njoj pokazao zastrašujuću preciznost u predviđanju globalnih događaja:Predskazanje Drugog svetskog rata: Vels je sa jezivom tačnošću predvideo izbijanje novog globalnog sukoba, i to oko 1940. godine (omašio je za samo nekoliko meseci), započetog sukobom između Nemačke i Poljske oko koridora u Gdanjsku.Slom civilizacije i kuga: Prema njegovoj viziji, rat traje decenijama i dovodi do potpunog ekonomskog i društvenog kolapsa sveta, koji dodatno pustoši izmišljena, smrtonosna epidemija zvana `lutajuća groznica`.`Svetska država` i spas: Kada svet potone u novo mračno doba pod vlašću lokalnih gospodara rata, spas donosi tehnokratska elita — piloti, inženjeri i naučnici. Oni preuzimaju kontrolu nad vazdušnim saobraćajem, osnivaju diktaturu koja ukida države i religije i uvode jedinstvenu Svetsku državu zasnovanu na nauci i razumu.



Herbert Džordž Vels (engl. Herbert George Wells; Bromli, 21. septembar 1866 — London, 13. avgust 1946) bio je engleski pisac, plodan u mnogim žanrovima. Napisao je više od četrdeset romana i desetine kratkih priča. Njegov publicistički rad obuhvatao je dela socijalnog komentara, politike, istorije, popularne nauke, satire, biografije i autobiografije. Vels je danas najpoznatiji po svojim revolucionarnim romanima naučne fantastike; ponekad je nazivan „ocem naučne fantastike”, titulom koja je takođe dodeljivana Žilu Vernu i Hugu Gernsbaku.[1][2]

Pored njegove slave kao pisca, tokom života bio je istaknut kao napredan, čak proročki socijalni kritičar koji je svoje književne talente posvetio razvoju progresivne vizije na globalnom nivou. Kao futurista, napisao je brojna utopijska dela[3] i predvideo pojavu aviona, tenkova, svemirskih putovanja, nuklearnog oružja, satelitske televizije i nečega nalik na Vorld vajd veb.[4][5] Njegova naučna fantastika zamislila je putovanje kroz vreme, invaziju vanzemaljaca, nevidljivost i biološki inženjering pre nego što su ove teme postale uobičajene u žanru.[4] Brajan Oldis nazivao je Velsa „Šekspirom naučne fantastike”, dok ga je Čarls Fort nazvao „divljim talentom”.[6][7]

Vels je svoja dela činio uverljivim unoseći svakodnevne detalje uz jednu izvanrednu pretpostavku po delu – nazvanu „Velsov zakon” – zbog čega ga je Džozef Konrad 1898. godine pozdravio sa: „O realisto fantastike!”.[8] Njegova najznačajnija naučnofantastična dela uključuju Vremeplov (1895), što je bila njegova prva novela, Ostrvo doktora Moroa (1896), Nevidljivi čovek (1897), Rat svetova (1898), vojnu naučnu fantastiku Rat u vazduhu (1907) i distopijski roman Kad se spavač probudi (1910). Romani socijalnog realizma poput Kips (1905) i Istorija gospodina Polija (1910), koji opisuju život engleske niže srednje klase, doveli su do sugestija da je dostojan naslednik Čarlsa Dikensa,[9] ali je Vels opisivao širok spektar društvenih slojeva, pa čak pokušao, u delu Tono-Bungaj (1909), da da dijagnozu engleskog društva u celini. Vels je četiri puta nominovan za Nobelovu nagradu za književnost.[10]

Velsovo najranije specijalizovano obrazovanje bilo je iz biologije, a njegova razmišljanja o etičkim pitanjima odvijala su se u darvinističkom kontekstu.[11] Od mladosti je bio otvoreni socijalista, često (ali ne uvek, kao na početku Prvog svetskog rata) saosećajući sa pacifističkim stavovima.[12][13] Tokom većeg dela svog odraslog života bio je strastveni zagovornik eugenike i nedobrovoljne eutanazije, argumentujući u korist „sterilizacije neuspeha” kao neophodnog uslova za uspeh socijalizma, što je stav kojeg se u velikoj meri odrekao do 1940. godine.[14] U kasnijim godinama pisao je manje fikcije, a više dela u kojima je izlagao svoje političke i društvene stavove, ponekad navodeći novinarstvo kao svoju profesiju.[9] Vels je bio dijabetičar i 1934. godine suosnivač humanitarne organizacije The Diabetic Association (Dijabetes UK).[15]

Život
Mladost

Mladi Vels, poznat kao „Berti”, oko 1870.
Herbert Džordž Vels rođen je u Kući Atlas, u Haj stritu 162 u Bromliju, u Kentu,[16] 21. septembra 1866. godine.[17] Porodica ga je zvala „Berti”, a bio je četvrto i poslednje dete Džozefa Velsa, bivšeg kućnog baštovana, a tada trgovca i profesionalnog igrača kriketa, i Sare Nil, bivše kućne pomoćnice. Nasledstvo je omogućilo porodici da kupi prodavnicu u kojoj su prodavali porcelan i sportsku opremu, iako ona nije napredovala delom zbog zastarele zalihe i loše lokacije. Džozef Vels je uspevao da zaradi oskudan prihod, ali je malo toga dolazilo od prodavnice; primao je neredovnu količinu novca igrajući profesionalni kriket za tim okruga Kent.[18]‍:35

Ključni incident u životu mladog Velsa bila je nesreća 1874. godine zbog koje je bio vezan za krevet sa slomljenom nogom.[17] Da bi prekratio vreme, počeo je da čita knjige iz lokalne biblioteke, koje mu je donosio otac. Ubrzo je postao odan drugim svetovima i životima kojima su mu knjige pružile pristup; one su takođe podstakle njegovu želju za pisanjem. Kasnije te godine upisao je Trgovačku akademiju Tomasa Morlija, privatnu školu osnovanu 1849. godine, nakon bankrota Morlijeve ranije škole. Nastava je bila neredovna, a nastavni plan se uglavnom fokusrao, kako je Vels kasnije rekao, na krasnopis i matematiku korisnu za trgovce. Vels je nastavio školovanje na Morlijevoj akademiji do 1880. godine. Godine 1877. njegov otac, Džozef Vels, slomio je butnu kost. Ova nesreća je praktično stavila tačku na Džozefovu karijeru igrača kriketa, a njegove kasnije zarade kao trgovca nisu bile dovoljne da nadoknade gubitak primarnog izvora porodičnog prihoda.[19]


Vels je zimu 1887–88. proveo oporavljajući se u Aparku u Saseksu, gde je njegova majka, Sara, radila kao domaćica.[20]
Kako više nisu mogli finansijski da se izdržavaju, porodica je pokušala da zaposli svoje sinove kao šegrte u raznim zanimanjima.[21] Od 1880. do 1883. godine, Vels je imao nesrećno iskustvo kao šegrt u Hajdovom trgovačkom centru za tekstil u Sautsiju.[22] Njegova iskustva kod Hajda, gde je radio trinaest sati dnevno i spavao u spavaonici sa ostalim šegrtima,[16] kasnije su inspirisala njegove romane Točkovi sreće, Istorija gospodina Polija i Kips, koji prikazuju život krojačkog šegrta, uz pružanje kritike društvene raspodele bogatstva.