ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1953
Autor: Domaći
Oblast: Lov i ribolov
Jezik: Srpski

Lovstvo - ing . Ivo Čeović

733 stranice prosireno izdanje

Lovstvo
Lovačka knjiga, Zagreb, 1953. godina

Drugo prerađeno i prošireno izdanje

Autor:Čeović Ivo
Izdavač:Lovačka knjiga
Godina izdanja:1953
Mjesto izdavanja:Zagreb
Broj stranica:733
Dimenzije: 15.5x23.5 cm
Pismo Latinica
Uvez: Tvrdi

Ivo Čeović: Lovstvo

retko kapitalno

- dobro ocuvano ,ima malo tragova hemijske po naslovnica i prvih par stranica ,ima pecate bivseg vlasnika
-iskrzane su ivice korica ,1 stranica je izlepljena salotejpom
- ima zutih tackica, flekica po knjizi

Sadržaj:
1. Uvod
2. Sv.Hubert
3. Lov u prošlosti i sadašnjosti
4. Razvrstavanje divljači
5. Prirodoslovlje divljači i zvjeradi
6. Vrijeme parenja i leženja kod divljači i zvjeradi
7. Kako dugo žive životinje
8. Bolesti divljači.Tragovi divljači
10. Uzgoj fazana umjetnim načinom
11. Solišta
12. Zasjedi i busije
13. Vabljenje i vabila
14. Lov na divlje patke
15. Lov na kuniće vretnom
16. Postupak s ubijenom divljači i njezina otprema
17. Trofeje
18. Ocjena lovačkih trofeja po medjunarodnim formulama
19. Lov sovom ušarom na ptice grabilice
20. Tamanjenje vrana i svraka
21. Trovanje vukova i lisica
22. Lovke,stupice i željeza
23. Psi
24. Bolesti lovačkih pasa
25. Dresura psa ptičara
26. Oružje i streljivo
27. Lovačka balistika i njena primjena u praksi
28. Lovačka oprema
29. Što se radi u kojem mjesecu
30. Seoba i prstenovanje ptica selica
31. Upute lovcima o lovačkom ponašanju i lovačkim običajima
32. Prava i dužnost čuvara lova
33. Nezgode u lovu i prva pomoć
34. Knjigovodstvo za lovce i lovačka društva
35. Znakovi trubljom
36. Upotreljena literatura
37. Kazalo

tags lov sve o lovu lovci i divljac

Lov je naziv za metode i načine lovljenja divljači[1] i ujedno primarna grana privrede.[11] Obuhvata traženje, dočekivanje, posmatranje, hvatanje, žive divljači, čuvanje divljači, prihrana u teškim uslovima, uzgoj i puštanje ptica i divljači,sakupljanje jaja pernate divljači, kao i planski odstrel.

Osim snabdevanja hranom, lov može biti i sredstvo kontrole populacije. Zagovornici lova navode da regulisani lov može biti neophodna komponenta[12] savremenog upravljanja divljim životinjama, na primer da pomogne u održavanju zdravog udela životinjske populacije u okviru ekološke nosivosti životne sredine kada nema prirodnih kontrola, poput prirodnih predatora,[13][14] ili za finansiranje programa uzgoja i održavanja prirodnih rezervata i konzervacionih parkova. Međutim, prekomerni lov je takođe u velikoj meri doprineo ugrožavanju, istrebljenju i izumiranju mnogih životinja.[15][16] Neki aktivisti za prava životinja i borci protiv lova smatraju lov okrutnim, izopačenim i nepotrebnim krvavim sportom.[17][18] Određene lovačke prakse, poput torskog lova i aukcijski plaćenih/podmićenih trofejnih tura (posebno u siromašnim zemljama), čak i neki lovci smatraju neetičkim i eksploatatorskim.

Istorija lova
Lov je najstarije ljudsko zanimanje, staro kao i sam čovek, važno za njegov život i opstanak. Želja za lovom ostala je i kod savremenog čoveka sačuvana kao instinkt pradavnog vremena, kada je njegova egzistencija zavisila od snage da se odbrani od divljih zveri ili od umešnosti da od ulovljenih životinja osigura hranu i toplu odeću. U najstarijem dobu lovac je bio nomad, a lovio je sekirom i kopljem, ili je lovinu hvatao u klopke i jame. Tako je bilo sve do Neolita, kada je pripitomio prvu životinju i time udario temelj stočarstvu, a lov postao sekundarni izvor hrane i privilegija. Tokom gvozdenog doba čovek počinje da lovi na konju i koristi luk i strelu, a pojavljuju se i prve lovne ptice. U antičkom periodu lov služi za sticanje ratnih veština. U Rimskom carstvu jedino robovi ne smeju loviti.

U srednjem veku lov prelazi isključivo u ruke vladara i plemstva, čime gubi pređašnji karakter. Postaje sastavni deo viteštva i smatra se jednom od viteških disciplina. Nasuprot vlasteli, seljacima je ova aktivnost bila zabranjivana. Pojavljuju se prvi propisi koji za seljake koji ih prekrše propisuju sve teže kazne, da bi u 15. i 16. veku lov postao monopol viših društvenih klasa. Kmetovi su, kao potlačeni društveni sloj, trpeli štetu od divljači na svojim usevima, a da pri tome nisu imali pravo da ih zaštite. Zbog toga se dešavalo da su, uprkos kaznama, često lovili iz nužde, da bi zaštitili svoje useve ali i da bi se prehranili. Vlastela organizuje velike grupne lovove kao predigre za ratne pohode. Glavno oružje je luk i strela, sve do 14. veka, kada se pojavljuje prva puška, što dovodi do potiskivanja dotadašnjih načina lova.

Krajem 18. i u 19. veku dolazi do stvaranja socijalno-političkih pokreta koji dovode do razrešenja feudalnih odnosa, što donosi i veliki preokret u pogledu lovstva. Lov postaje slobodan i pristupačan svakome. Međutim, ubrzo se uvidelo da, zahvaljujući preširokoj slobodi, strada divljač. Zato se već krajem 19. veka donose prvi zakoni o lovu, koji uzimaju u zaštitu divljač, određuju granice i pravo lovljenja i izglađuju sukobe između lovaca i poljoprivrednika. Zahvaljujući razvoju lovnog prava situacija se značajno popravila. Fondovi divljači su se oporavili, a urađene su i evidencije lovaca i lovnog prostora. Time je na neki način je zaštićena i životna sredina, što se može smatrati začecima razvoja ekološke svesti.

(u hodniku ,cip ,dole ormar)