Godina izdanja: 2022
ISBN: 978-86-523-0368-7
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor Урошевиќ, Влада, 1934- ; Urošević, Vlada, 1934-
Naslov Madžun : (raj detinjstva, sjaj detinjstva, kraj detinjstva) / Vlada Urošević ; prevod s makedonskog Danka Andonovski
Ostali naslovi Madžun. srpski jezik
Jezik srpski
Vrsta građe roman
Tip dela ostale monografije i druga zaključena dela
Godina 2022
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Arhipelag : Dosije studio, 2022 (Beograd : Dosije studio)
Drugi autori Andonovski, Danka (prevodilac) ; Pantić, Mihajlo, 1957- (autor dodatnog teksta)
Fizički opis 212 str. ; 21 cm
Zbirka Biblioteka Zlatno runo / [Arhipelag, Beograd]
Napomene Prevod dela: Madžun / Vlada Uroševiќ
Tiraž 500
Str. 201-209: Izlazak iz vrta : (o romanu Madžun Vlade Uroševića) / Mihajlo Pantić
O piscu: str. 211-212.
ISBN 978-86-523-0368-7 (Arhipelag)
978-86-6047-397-6 (DS; karton)
Predmetne odrednice Urošević, Vlada, 1934- -- `Madžun`

Roman makedonskog i srpskog akademika Vlada Uroševića Madžun je uzbudljivo i nostalgično pripovedanje o detinjstvu u godinama pred Drugi svetski rat i na početku rata. Radnja romana smeštena je u okvirima građanske porodice Skoplja, usred jedne burne istorijske epohe. Svi događaji, od porodičnih, preko društvenih, do istorijskih, sagledavaju se iz perspektive radoznalog i nesmirenog dečaka koji želi da zaviri u komplikovani svet odraslih. Početak istorije označava kraj detinjstva punog živopisnih scena, neodoljivih epizoda, humornih situacija i nesvakidašnje pripovedačke mašte.

„Roman Madžun, dakako, može biti čitan po analogiji i u poredbenim relacijama sa značajnim delima evropske proze, počev, recimo, od prve knjige Lava Nikolajeviča Tolstoja za dati kontekst paradigmatičnog naslova Detinjstvo, pa preko Limenog doboša Gintera Grasa do, na primer, Užasa praznine skorašnjeg nobelovca Petera Handkea, a sasvim prirodno, i načinom pripovedanja i ukupnom umetničkom vrednošću, ulazi u korpus dela istovrsne tematike koja su u većoj ili manjoj meri reprezentovala prozu kako pojedinih značajnih južnoslovenskih autora, tako i samih književnosti kojima su oni pripadali. Madžun, drukčije rečeno, svojim osnovnim karakteristikama produžava niz dela nastalih uzduž celog XX veka na južnoslovenskom kulturnom prostoru, od Djetinjstva u Agramu Miroslava Krleže, preko uvodnih stranica velikog romana Proljeća Ivana Galeba Vladana Desnice, potom najznačajnije knjige novela Branka Ćopića Bašta sljezove boje, do zbirke priča takođe indikativnog naslova Rani jadi i romana Bašta, pepeo Danila Kiša.“ (Mihajlo Pantić)

Vlada Urošević (Skoplje, 1934), pesnik, romansijer, pripovedač, esejist, književni i likovni kritičar, antologičar, prevodilac.
Doktor filoloških nauka; kao redovni profesor Filološkog fakulteta „Blaže Koneski“ Univerziteta u Skoplju predavao je istoriju evropske književnosti devetnaestog i dvadesetog veka.
Član je Makedonske akademije nauka i umetnosti, Srpske akademije nauka i umetnosti, Evropske pesničke akademije (Luksemburg), Slovenske akademije književnosti i umetnosti (Varna) i dopisni član akademije „Malarme“ (Pariz).
Urošević se u književnosti se javio 1954. da bi pet godina kasnije objavio prvu knjigu pesama Jedan drugi grad. Objavio je desetak zbirki poezije, četiri knjige priča, pet romana, sedam knjiga kritika i eseja, dve knjige putopisa, dve knjige iz oblasti likovnih umetnosti, desetak antologija. Među njegovim delima nalaze se knjige pesama: Nevidelica (1962), Letnja kiša (1967), Zvezdana vaga (1973), Ronilačko zvono (1975), Snevač i praznina (1979), Kompas za san (1984), Hipnopolis (1986), Panična planeta (1989), Atlantida, ostaci (1992), Tajno zlato (2016), Lavirint (2019); romani: Ukus bresaka (1964), Dvorski pesnik u napravi za letenje (1996), Divlja liga (2000), Moja rođaka Emilija (1994), Zmajeva nevesta (2011), Madžun (2018); knjige priča: Znaci (1962), Lov na jednoroge (1983), Skopske priče (1988), Sedma strana kocke (2010), Tajna misija (2013); knjige kritika i eseja: Savremenici (1971), Podzemna palata (1987), Astrolab (2000), Čuda i čudovišta: o fantastici u slikarstvu (2001), Izmišljeni svetovi: o nadrealizmu u slikarstvu (2003), Izbor po srodnosti (2005); kao i knjiga putopisa: Priče iz Pariza (1997).
Prevodio je francuske i srpske pesnike na makedonski i makedonske pisce na srpski jezik. Prepevao je na makedonski jezik Cveće zla Šarla Bodlera, izbore iz poezije Artura Remboa, Gijoma Apolinera, Andrea Bretona, Anrija Mišoa, Žaka Prevera, Alena Boskea. Od srpskih pesnika na makedonski jezik preveo je izbore iz poezije Oskara Daviča, Vaska Pope i Miodraga Pavlovića.
Jedini je makedonski pesnik koji je tri puta (1967, 1973, 1986) dobio nagradu „Braća Miladinovci“ za najbolju pesničku knjigu na Struškim večerima poezije. Dobitnik je i niza drugih makedonskih nagrada, među kojima su i „Grigor Prličev“ i „Racinova nagrada“.
Dobitnik je i nekoliko inostranih priznanja: nagrade „Halide Edip Adivar“ Turskog PEN centra, nagrade „Veliko leteće pero“ na međunarodnom pesničkom festivalu „Slovenski zagrljaj“ (Varna) i Ordena „Sergej Jesenjin“ Saveza pisaca Rusije.
Za svoj rad na približavanju francuske i makedonske književnosti i kulture proglašen je za Viteza Reda umetnosti i književnosti, a potom i za Oficira Reda umetnosti i književnosti.
Knjige Vlada Uroševića prevedene su na engleski, nemački, francuski, španski, poljski, ruski, srpski, bugarski i slovenački jezik.

MG80