ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1984
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Aleksa Ivić
Izdavač: Prosveta, Beograd
Edicija: Edicija: Biblioteka Baština (Knjiga 11)
Godina: 1984
Obim: 157 str.

Knjiga „Iz doba Karađorđa i sina mu kneza Aleksandra“ istaknutog srpskog istoričara dr Alekse Ivića predstavlja značajno istoriografsko delo koje osvetljava ključne periode novije srpske istorije.

Prvo izdanje knjige objavio je čuveni beogradski izdavač Geca Kon 1926. godine na 118 stranica, dok je kasnije (1984. godine) izašlo i poznato reizdanje u izdanju „Prosvete” u okviru edicije „Baština”.

Ovo delo se temelji na bogatoj arhivskoj građi i donosi detaljne naučne osvrte na prelomne vojničke i političke događaje u Srbiji tokom 19. veka.

Knjiga je podeljena na hronološke eseje i rasprave koji prate sudbinu vožda Karađorđa, Prvog srpskog ustanka, kao i kasniju vladavinu njegovog sina, kneza Aleksandra Karađorđevića:
• Pad Deligrada (23. avgusta 1809.) – Analiza teškog vojnog poraza i prelomnog trenutka za ustaničku Srbiju.
• Borbe i ratovanja (1810–1811) – Pregled sukoba sa osmanskom vojskom i diplomatskih napora ustanika.
• Bukureški mir i katastrofa (1812–1813) – Okolnosti pod kojima je sklopljen mir između Rusije i Turske, što je dovelo do sloma Prvog srpskog ustanka.
• Internacija Karađorđa – Detaljan istorijski prikaz boravka Karađorđa i njegovih vojvoda u Štajerskoj od januara do septembra 1814. godine.
• Dinastičke borbe i bune – Analiza sukoba između kneza Mihaila Obrenovića i ustavobranitelja predvođenih Tomom Vučićem Perišićem.
• Izbor Aleksandra Karađorđevića za kneza – Istorijski osvrt na njegov prvi izbor (14. septembra 1842.) i drugi izbor (27. juna 1843.) nakon diplomatskih pritisaka Rusije.
• Katanska buna (1844) – Detaljan opis neuspele pobune pristalica Obrenovića protiv vlasti kneza Aleksandra.





Dr Aleksa Ivić bio je jedan od najznačajnijih srpskih istoričara i arhivskih istraživača prve polovine 20. veka, čiji je rad presudno uticao na razumevanje istorije Srba u Habzburškoj monarhiji (Vojnoj krajini) i perioda srpske revolucije.

Rođen je 23. decembra 1881. godine u Buđanovcima (Srem), a preminuo je 23. novembra 1948. godine u Beogradu.

Školovao se u rodnom Sremu, a studije istorije završio je na prestižnom Univerzitetu u Beču, gde je odbranio i doktorat kod čuvenog istoričara Konstantina Jirečeka. Godine 1912. izabran je za vanrednog, a 1919. za redovnog profesora istorije srpskog prava na Pravnom fakultetu u Subotici (koji je tada bio u sastavu Univerziteta u Beogradu). Na ovoj poziciji proveo je najveći deo radnog veka.

Aleksa Ivić je bio pionir onoga što danas zovemo `pozitivistički metod` u srpskoj istoriografiji. Umesto prepričavanja narodnih predanja, on se slepo držao dokumenata:
• Rad u bečkim arhivima: Proveo je godine istražujući Ratni arhiv (Kriegsarchiv) i Dvorski arhiv u Beču, pronalazeći hiljade zaboravljenih dokumenata o srpskoj prošlosti.
• Objavljivanje građe: Njegova najveća zasluga je sistematsko objavljivanje do tada nepoznatih istorijskih izvora, pisama, ukaza i izveštaja, što je omogućilo generacijama drugih istoričara da pišu precizne radove.

Pored knjige o Karađorđu i knezu Aleksandru, napisao je kapitalna dela koja su i danas nezaobilazna literatura:
1. Istorija Srba u Ugarskoj od najstarijih vremena do ukidanja patrijaršije (1713) (objavljeno 1914) – Njegovo životno delo koje detaljno mapira seobe i život Srba na severu.
2. Migracije Srba u Hrvatsku i Slavoniju – Studija o naseljavanju Vojne krajine.
3. Arhivska građa o srpskim ustancima – Višetomna zbirka dokumenata od neprocenjive vrednosti za razumevanje Prvog i Drugog srpskog ustanka.
4. Rodoslovne tablice srpskih dinastija i vlastele – Standardni priručnik za srpsku medijevalistiku i genealogiju.

Aleksa Ivić je takođe rodonačelnik jedne od najuglednijih akademskih porodica u modernoj Srbiji:
• Njegov sin bio je Pavle Ivić, naš najpoznatiji lingvista, filolog i akademik, stručnjak za srpsku dijalektologiju.
• Snaha mu je bila Milka Ivić, takođe svetski priznati lingvista i redovni član SANU.
• Njegov unuk je Aleksandar Ivić, ugledni matematičar i profesor emeritus na Rudarsko-geološkom fakultetu u Beogradu.

Tokom Drugog svetskog rata i nakon njega živeo je povučeno u Beogradu, ostavivši iza sebe ogroman opus od preko nekoliko stotina naučnih radova i knjiga zasnovanih na strogoj arhivskoj istini.