Godina izdanja: Ostalo
ISBN: Ostalo
Autor: Domaći
Oblast: Istorija umetnosti
Jezik: Srpski

Aleksandar Kadijevic - Nacionalno i globalno
O proucavanju istorije novije srpske arhitekture

Zavod za zastitu spomenika kulture grada Beograd, Beograd, 2025.
Tvrdi povez, 246 strane, ilustrovano.
RETKO IZDANJE!

Profesor Kadijević u ovoj knjizi sublimira svoja, više od tri decenije duga, iskustva na polju proučavanja istorije novovekovne i savremene arhitekture, dajući time nezaobilazni osnov u istoriografiji i metodologiji proučavanja pre svega domaće arhitektonske scene, tj. autora i njihovih arhitektonskih ostvarenja.

Knjiga je podeljena na tri poglavlja: I – Istoriografija novije srpske arhitekture u globalnom naučnom kontekstu, II – Istoriografska metodologija u teoriji i praksi i III – Zaključak: Perspektive nacionalne i globalne arhitektonske istoriografije.

U prvom poglavlju se razmatraju metodologija proučavanja, koja se kreće između stroge ukalupljenosti i otvorenosti za savremene nadogradnje, način vrednovanja arhitektonskog nasleđa, razvoj istoriografskih istraživanja i globalno povezivanje sa arhitektonskom istoriografijom.

U drugom poglavlju autor navodi vidove samoizražavanja i tumačenja arhitekture, metodologiju i disciplinarni okvir proučavanja istorije arhitekture, kritiku izvora, smisao i elemente interpretacije, kao i vrste saopštavanja istraživačkih rezultata. Zaključno poglavlje sumira temu i otvara pitanja za dalje perspektive proučavanja arhitektonske istoriografije.
Kako je prof. Rašković naglasio, knjiga „sondira“ kompletnu materiju i izvlači srž naučno-istraživačkih postulata na polju arhitektonske istoriografije. Sve ovo je veoma važno kako bi se na pravi način formirale nove generacije naučnih istraživača, njihov pristup i hermenautički izraz u proučavanju istorije novovekovne i savremene arhitekture.

Kolika je vrednost monografije govori činjenica da je nedavno i nagrađena prestižnom Nagradom Jovan Sekulić, za doprinos zaštiti graditeljskog nasleđa. Ovo je novoustanovljena nagrada, koja se dodeljuje svake pete godine, a ovogodišnjeg laureata je žiri nagrade izabrao jednoglasno.

Rođen u Beogradu 24.3.1963.god. Diplomirao na Odeljenju za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta u Beogradu 1987.god. Za primarnu oblast naučnog rada odabrao istoriju srpske i evropske arhitekture novijeg doba. Magistarski rad odbranio 1991.god., a doktorski rad odbranio na matičnom odeljenju 1995.god. kod akademika Vojislava Koraća i prof.Marice Šuput. Od 1989.god. do 2006.god. biran u sva univerzitetska zvanja od asistenta-pripravnika do redovnog profesora na predmetu Istorija arhitekture.

Od 1988. do 2008.god. u zemlji i inostranstvu (SAD, Rusiji, Ukrajini, Nemačkoj, Rumuniji, Holandiji, Grčkoj, Turskoj, Sloveniji) objavio 170 radova, uključujući devet knjiga (pet samostalnih i četiri u koautorstvu). Po pozivu predavao 2000.g. na odeljenju za istoriju umetnosti Univerziteta Sent Endrjus (Škotska). Primarne rezultate svog rada sistematizovao u monografijama o arhitektima Momiru Korunoviću, Mihajlu Mitroviću, Milanu Miniću i Nikolaju Krasnovu, Veku traganja za nacionalnim stilom u novijoj srpskoj arhitekturi, Estetici arhitekture akademizma, Italijanskoj ambasadi u Beogradu i Graditeljstvu Leskovca između dva svetska rata. Temeljito se bavio se i tumačenjem stvaralaštva ruskih graditelja koji su nakon građanskog rata u domovini emigirali u Kraljevinu SHS – Jugoslaviju. Proučavao je i graditeljsku delatnost makedonske tajfe Damajnov razvijenu na širem prostoru centralnog i zapadnog Balkana, kao i probleme metodologije savremene arhitektonske istoriografije.

Mentor većeg broja kandidata na doktorskim i master studijama na Filozofskom fakultetu. Učestvovao je na 36 naučnih skupova međunarodnog i nacionalnog značaja, među kojima se izdvajaju simpozijumi u Amsterdamu (1996), Ankari (2006), Sankt Peterburgu (2007) i Bukureštu (2008). Od 2005.god. urednik Zbornika za likovne umetnosti Matice srpske i sekretar njenog odeljenja za likovne umetnosti. Kao autor učesnik nekoliko stručnih izložbi (u Muzeju primenjene umetnosti u Beogradu i Galeriji savremene umetnosti u Pančevu). Član redakcija časopisa `Nasleđe`, `Godišnjak grada Beograda`, `Novopazarski zbornik`, `Istorija umetnosti` i `Leskovački zbornik`. Recenzirao preko 60 stručnih dela. Predsednik upravnog odbora Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu. Rukovodilac naučnog projekta Ministarstvа nauke i zaštite životne sredine Republike Srbije `Programske osnove srpske umetnosti dvadesetog veka`. Dobio više nagrada za naučno-publicistički rad (`Inicijal`, `Pavle Vasić`, `Velika i Godišnja nagrada ULUPUDS-a`, `Ranko Radović`, `Nagrada za publicistiku Salona arhitekture u Novom Sadu` i dr.).

Škola:

Filozofski fakultet u Beogradu, Odeljenje za istoriju umetnosti

Mesto škole:

Beograd

Godina završetka:

1987

Kursevi:

Magistarski rad `Život i delo arhitekte Momira Korunovića (1883-1969)` odbranio 1991.god., a doktorski rad `Jedan vek nacionalnog stila u srpskoj arhitekturi (sredina XIX – sredina XX veka)`, odbranio na matičnom odeljenju 1995.god. kod akademika Vojislava Koraća i prof. Marice Šuput.

Zaposlenje:

Redovni profesor na predmetu Istorija arhitekture na Odeljenju za Istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta u Beogradu

Najvažniji tekstovi:

Monografije o arhitektima; `Momir Korunović`, `Mihajlo Mitrović`, `Milan Minić` i `Nikolaj Krasnov`,
`Vek traganja za nacionalnim stilom u novijoj srpskoj arhitekturi`,
`Estetika arhitekture akademizma`,
`Italijanska ambasada u Beogradu`
`Graditeljstvo Leskovca između dva svetska rata`.

Nagrade/priznanja:

Dobio više nagrada za naučno-publicistički rad (`Inicijal`, `Pavle Vasić`, `Velika i Godišnja nagrada ULUPUDS-a`, `Ranko Radović`, `Nagrada za publicistiku Salona arhitekture u Novom Sadu` i dr.).