pregleda

ROKSANDA PEJOVIĆ - ISTORIJA MUZIKE II


Cena:
900 din (Predmet je prodat)
Stanje: Polovan sa vidljivim znacima korišćenja
Garancija: Ne
Isporuka: Pošta
DExpress
Post Express
Lično preuzimanje
Plaćanje: Tekući račun (pre slanja)
Pouzećem
Lično
Prodavac Pravno lice

alexvuk (8887)

PREMIUM član
Član je postao Premium jer:
- ima 100 jedinstvenih pozitivnih ocena od kupaca,
- tokom perioda od 6 meseci uplati minimum 20.000 dinara na svoj Limundo račun.

100% pozitivnih ocena

Pozitivne: 20871

  Pošalji poruku

Svi predmeti člana


Kupindo zaštita

ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1986
Autor: Domaći
Oblast: Muzika
Jezik: Srpski

Knjiga druga, mek povez, format 23cm, izdanje Zavod za udžbenike 1986. 336 strana, sa dosta fotografija, korice imaju par oštećenja, unutrašnjost dobra.


Roksanda Pejović (Beograd 11. decembar 1929 - Beograd 5. januar 2018), je bila srpski muzikolog i istoričar umetnosti.

Biografija
Studije istorije umetnosti, na Filozofskom fakultetu u Beogradu, je završila 1956 godine. Na Muzičkoj akademiji u Beogradu, istorijsko-folklorni odsek, 1955 godine, a postdiplomske studije 1963 godine (Stana Đurić Klajn). Doktorirala je iz muzikologije 1975 godine u Ljubljani (Dragotin Cvetko). Od 1957. godine bila je profesor Muzičke škole Stanković u Beogradu i dugogodišnji profesor opšte i nacionalne istorije muzike na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu.[1]

Roksanda Pejović, od svih se muzikologa najistrajnije bavila istraživanjem, analizom i vrednovanjem nasleđa srpske literature o muzici pretprošlog i prošlog stoleća. Njen naučni rad na ovome području započeo je još šezdesetih godina 20 veka, u vreme izrade magistarske teze Muzička kritika i esejistika u Beogradu između dva rata. Kasnije, ona će sastavljati studije, rasprave i članke o muzičkim piscima kao što su Stana Đurić-Klajn, Miloje Milojević, Branko M. Dragutinović, Stanislav Vinaver, Antun Dobronić, Kosta P. Manojlović, Stevan Hristić i Stevan Mokranjac. Iz pera Roksande Pejović izašla je i prva, do danas usamljena, monografija o jednom domaćem muzikografu i muzikologu – o Stani Đurić-Klajn. Njenu pažnju zaokupljali su i muzički časopisi Gudalo, Savremeni akordi i Zvuk. Profesor Roksanda Pejović pisala je i obuhvatne, pregledne i problemske tekstove o srpskoj muzičkoj kritici, esejistici i publicistici: pratila je ideologiju nacionalnog stila u procesu profesionalizacije napisa o muzici srpskog 19 veka; raščlanjivala je temeljne pojmove međuratne srpske kritike — pojmove muzički savremenog, modernog i avangardnog; analizirala je pristup starije srpske recenzije pitanjima muzičke interpretacije u 19 stoleću.[1] Među njenim na široj faktografskoj ravni postavljenim prilozima nalaze se i oni o muzici u srpskoj periodičnoj štampi 19 stoleća; o srpskoj muzičkoliterarnoj misli do osamdesetih godina veka romantizma, a onda još i referat o odnosu srpske publicistike prema problemima crkvene muzičke umetnosti, od 1839. do 1914. godine.[1]

Roksanda Pejović je pristupala muzičkoj kritici starijeg doba i kao bogatom registru obaveštenja o drugim vidovima srpske muzičke povesti. Naime, pisanoj reči obraćala se kao izvoru za poznavanje recepcije pojedinih, stranih i domaćih, kompozitora i reproduktivnih muzičkih umetnika. I njeni istorijski pregledi vodećih ustanova beogradskog muzičkog života, ili srpskog muzičkog izvođaštva, sazdani su, velikim delom, na izvornom materijalu čije je poreklo u listovima, časopisima i sličnim izdanjima

Knjige je moguće i lično preuzeti u Žarkovu, Beograd.

Šaljem i u inostranstvo, uplata moguća na paypal - Shipping internationally, worldwide!

Još puno zanimljivih knjiga na Kupindu,po povoljnim cenama

http://www./pretraga.php?Prodavac=alexvuk&Grupa=1

Uvek aktivne aukcije na Limundu

http://www.limundo.com/Clan/alexvuk/SpisakAukcija


Predmet: 66391589
Knjiga druga, mek povez, format 23cm, izdanje Zavod za udžbenike 1986. 336 strana, sa dosta fotografija, korice imaju par oštećenja, unutrašnjost dobra.


Roksanda Pejović (Beograd 11. decembar 1929 - Beograd 5. januar 2018), je bila srpski muzikolog i istoričar umetnosti.

Biografija
Studije istorije umetnosti, na Filozofskom fakultetu u Beogradu, je završila 1956 godine. Na Muzičkoj akademiji u Beogradu, istorijsko-folklorni odsek, 1955 godine, a postdiplomske studije 1963 godine (Stana Đurić Klajn). Doktorirala je iz muzikologije 1975 godine u Ljubljani (Dragotin Cvetko). Od 1957. godine bila je profesor Muzičke škole Stanković u Beogradu i dugogodišnji profesor opšte i nacionalne istorije muzike na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu.[1]

Roksanda Pejović, od svih se muzikologa najistrajnije bavila istraživanjem, analizom i vrednovanjem nasleđa srpske literature o muzici pretprošlog i prošlog stoleća. Njen naučni rad na ovome području započeo je još šezdesetih godina 20 veka, u vreme izrade magistarske teze Muzička kritika i esejistika u Beogradu između dva rata. Kasnije, ona će sastavljati studije, rasprave i članke o muzičkim piscima kao što su Stana Đurić-Klajn, Miloje Milojević, Branko M. Dragutinović, Stanislav Vinaver, Antun Dobronić, Kosta P. Manojlović, Stevan Hristić i Stevan Mokranjac. Iz pera Roksande Pejović izašla je i prva, do danas usamljena, monografija o jednom domaćem muzikografu i muzikologu – o Stani Đurić-Klajn. Njenu pažnju zaokupljali su i muzički časopisi Gudalo, Savremeni akordi i Zvuk. Profesor Roksanda Pejović pisala je i obuhvatne, pregledne i problemske tekstove o srpskoj muzičkoj kritici, esejistici i publicistici: pratila je ideologiju nacionalnog stila u procesu profesionalizacije napisa o muzici srpskog 19 veka; raščlanjivala je temeljne pojmove međuratne srpske kritike — pojmove muzički savremenog, modernog i avangardnog; analizirala je pristup starije srpske recenzije pitanjima muzičke interpretacije u 19 stoleću.[1] Među njenim na široj faktografskoj ravni postavljenim prilozima nalaze se i oni o muzici u srpskoj periodičnoj štampi 19 stoleća; o srpskoj muzičkoliterarnoj misli do osamdesetih godina veka romantizma, a onda još i referat o odnosu srpske publicistike prema problemima crkvene muzičke umetnosti, od 1839. do 1914. godine.[1]

Roksanda Pejović je pristupala muzičkoj kritici starijeg doba i kao bogatom registru obaveštenja o drugim vidovima srpske muzičke povesti. Naime, pisanoj reči obraćala se kao izvoru za poznavanje recepcije pojedinih, stranih i domaćih, kompozitora i reproduktivnih muzičkih umetnika. I njeni istorijski pregledi vodećih ustanova beogradskog muzičkog života, ili srpskog muzičkog izvođaštva, sazdani su, velikim delom, na izvornom materijalu čije je poreklo u listovima, časopisima i sličnim izdanjima
66391589 ROKSANDA PEJOVIĆ - ISTORIJA MUZIKE II

LimundoGrad koristi kolačiće u statističke i marketinške svrhe. Nastavkom korišćenja sajta smatramo da ste pristali na upotrebu kolačića. Više informacija.