ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 140
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

Blago srpske kulture i duhovnosti Rastko Nemanjić zauzima jedinstveno mesto u srpskoj istoriji, duhovnosti, kulturi i književnosti. Njegova ličnost i delo oblikovali su temelj srpske identitetske baštine, a sabrana dela predstavljaju neprocenjivo svedočanstvo o životu i viziji jednog od najvećih srpskih prosvetitelja. Sveti Sava bio je osnivač samostalne Srpske pravoslavne crkve i njen prvi arhiepiskop, što ga čini ključnom figurom srpske duhovne istorije. Njegov uticaj prevazilazi granice crkve – kao ktitor, osnovao je brojne manastire i uredio njihov duhovni i organizacioni poredak. Njegov zakonodavni rad u oblasti crkvenog i građanskog prava uspostavio je temelje pravnog sistema tog vremena, dok su njegove diplomatske aktivnosti učvrstile međunarodni ugled srpske države. Prvi srpski književnik i hodočasnik Sveti Sava bio je ne samo duhovni lider već i prvi pravi srpski književnik. Njegova dela odlikuju se dubokom emocionalnošću, neposrednošću i bogatom literarnom poetikom. Kao vešt poznavalac žanrova, oslanjao se na postojeće književne modele, ali ih je obogaćivao biblijskim kontekstom i sopstvenim umetničkim postupkom, stvarajući delo trajne vrednosti. Osim toga, Sveti Sava bio je i prvi srpski hodočasnik u Svete zemlje , čime je povezao srpsku duhovnu tradiciju sa širim pravoslavnim svetom. Njegova putovanja nisu bila samo lično iskustvo već su doprinela jačanju kulturnih i verskih veza. Svedočanstvo o veličini Svetog Save Ova zbirka obuhvata ključna dela koja osvetljavaju njegov doprinos ne samo religiji, već i srpskoj književnosti i kulturi. Kroz tekstove koji odišu duhovnom snagom, Sveti Sava pokazuje svoju sposobnost da spoji biblijsku mudrost sa praktičnim uputstvima za svakodnevni život. Njegova sabrana dela su most između prošlosti i sadašnjosti, čuvajući ideje koje su oblikovale srpski narod..


Sveti Sava (oko 1175 — Trnovo, 14. januar 1235)[a] bio je srpski državnik, princ - kraljević, monah, iguman manastira Studenice, književnik, diplomata i prvi arhiepiskop autokefalne Srpske pravoslavne crkve. Na rođenju je dobio ime Rastko i bio je najmlađi sin velikog župana Stefana Nemanje, brat Vukana i Stefana Prvovenčanog.

Kao mladić dobio je od oca na upravu deo države oko 1190. godine, postavši udeoni knez u oblasti Zahumlja. Već oko 1192. godine, odlučio je da napusti svetovni život i ode na Svetu goru, gde se zamonašio u ruskom manastiru Svetog Pantelejmona, dobivši ime Sava. Kasnije je sa svojim ocem, koji se po odstupanju sa prestola 1196. godine takođe zamonašio dobivši ime Simeon, podigao manastir Hilandar (1198—1199), prvi i jedini srpski manastir na Svetoj gori.

U Srbiji je 1202. godine došlo do rata za vlast između sinova župana Stefana Nemanje. Posle izmirenja 1204. godine veliki župan Stefan Prvovenčani i knez Vukan pozvali su Savu da ih potpuno izmiri i on se vratio u Srbiju početkom 1208. godine. Istovremeno se bavio prosvetiteljskim radom, nastojeći približiti svojim sunarodnicima osnove verske i svetovne pouke, da bi se 1217. vratio na Svetu goru. Godine 1219. Sava I Srpski je ubedio Vaseljenskog patrijarha i nikejskog cara da odobre autokefalnost (samostalnost) srpske crkve sa statusom arhiepiskopije. Vaseljenski patrijarh Manojlo I Carigradski u Nikeji je imenovao Savu I za prvog arhiepiskopa Srbije. Sava ostao je arhiepiskop sve do 1233. godine, da bi ga tada zamenio njegov učenik Arsenije I Sremac.

Dva puta je putovao u Palestinu. Na povratku sa drugog od tih hodočašća u Svetu zemlju, smrt ga je zatekla u tadašnjoj bugarskoj prestonici Velikom Trnovu 14. januara 1235. Njegove mošti je u manastir Mileševu preneo njegov nećak, kralj Stefan Vladislav I.

Sava je ostavio više pisanih dela. Zato je bio jedan od značajnijih pisaca i pravnika iz srednjeg veka kod Srba. Njegova najznačajnija pisana dela su Žitije Svetog Simeona, Karejski tipik, Hilandarski tipik i Studenički tipik, kao i Zakonopravilo.

Obrazujući buduće službenike pravoslavne crkve stekao je velike zasluge za razvoj školstva i prosvete kod Srba u srednjem veku. U Srbiji i Republici Srpskoj se dan njegove smrti (27. januar po novom kalendaru) obeležava kao Dan prosvete.

Savin kult u narodu bio je jak. Posle jednog ustanka Srba protiv Osmanskog carstva, turski zapovednik Sinan-paša je naredio da se spale mošti Svetog Save na Vračaru verovatno 1594. Na mestu gde se misli da je bila dignuta lomača da uništi poslednje ostatke Svetog Save sazidan je Hram Svetog Save, najveća pravoslavna bogomolja kod Srba.