ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 103
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

`Pisma iz Azije` je druga po redu i izuzetno cenjena zbirka putopisa legendarnog bosanskohercegovačkog i jugoslovenskog pisca, karikaturiste i hodoljuba Zulfikara Zuke Džumhura (1920–1989). Prvi put je objavljena 1973. godine u izdanju čuvene `Prvene književne komune` iz Mostara, u okviru edicije Mala biblioteka Hodoljublje.

Zbirka je nastala tokom Džumhurovih višegodišnjih putovanja po Bliskom istoku i Centralnoj Aziji. Knjiga je podeljena na četiri velike geografske i tematske celine:Hedžas: Prvi deo prati autorovo putovanje zapadnim delom Saudijske Arabije duž Crvenog mora. Zuko na svoj prepoznatljiv, neposredan način opisuje pustinjska prostranstva, hodočasnike, običaje i atmosferu svetih islamskih gradova Meke i Medine.Mašrik: Drugi deo (čiji naziv na arapskom znači Istok) donosi zapise i crtice iz grupe bliskoistočnih zemalja. Autor hoda i beleži priče iz Egipta, Jordana, Libana, Sirije, Iraka i Palestine.Avganistan: Treća celina je u potpunosti posvećena proputovanju kroz Avganistan. Zuko slikovito opisuje nomadski život, surove planinske predele i drevne gradove, ostavljajući dragocen svedočanstav o tradiciji ovog prostora pre kasnijih ratnih razaranja.Arijana: Četvrti deo knjige čine putopisne kolumne nastale tokom njegovog boravka i prolaska kroz Iran.Stil i specifičnosti delaZukini crteži: Knjiga je neodvojiva od autorovih autentičnih crno-belih crteža i ilustracija koji prate skoro svaku stranicu teksta. Njegove ilustracije nisu puki ukras, već duhovit i suptilan vizuelni komentar sveta koji obilazi.Jedinstvena filozofija putovanja: Iz ove knjige potiče i njegov čuveni citat koji definiše čitavu njegovu životnu filozofiju hodoljublja: `Ima zemalja u koje ne treba ići sa koferima. Ima krajeva sveta u koje treba otputovati sa džakom i sa bisagama. Jedno iskustvo više, jedna predrasuda manje.`



Zulfikar Zuko Džumhur (Konjic, 24. septembar 1921 — Herceg Novi, 29. novembar 1989) bio je jugoslovenski putopisac, filmski i televizijski scenarista, pozorišni scenograf, umetnički direktor filma, likovni kritičar, kostimograf, slikar i karikaturista.[1][2]

Biografija
Poticao je iz stare ugledne porodice muslimanskog sveštenika (ulema). Otac mu je Abduselam Džumhur a majka Vasvija rođena Tufo. Porodica se dva meseca po njegovom rođenju preselila u Beograd, gde je njegov otac radio kao glavni imam Vojske Kraljevine Jugoslavije. Tu je završio osnovnu školu i nižu gimnaziju, a višu gimnaziju u Sarajevu 1939. Počeo je studirati pravo u Beogradu, ali je prešao na likovnu akademiju, koju je završio u klasi Petra Dobrovića.[2]

Prve crteže je objavio u listu „Narodna armija“ 1947. godine, a od tada je sarađivao kao karikaturista i ilustrator u Ježu, Borbi, „Vetrenjači“, Politici, Oslobođenju, reviji „Danas“ i NIN-u kao stalni saradnik i urednik.

Objavio je više od 10.000 karikatura. Napisao je scenarije za više kratkih i tri igrana filma. Uradio je 35 scenografija za pozorište, a tokom poslednjih deset godina života radio je na sarajevskoj televiziji kao pisac scenarija i voditelj serija emisije „Hodoljublja“. Njegovi sugrađani smatrali su ga jednim od najvećih boema svoga vremena.[3]

Umro je u Herceg Novom, a sahranjen je u rodnom Konjicu, 29. novembra 1989. godine.[2]

Dobitnik je brojnih nagrada i Ordena bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem.