Detaljno stanje: Dobro
Originalnost: Original
Materijal: Porcelan
Kulturno dobro: Predmet koji prodajem nije kulturno dobro ili ovlašćena institucija odbija pravo preče kupovine

LIDDLE ELLIOT & SON, England - Plitki tanjir (1870)

Izrađeno tehnologijom `Flow Blue` (vidi dole), ručno oslikano.

Dimenzije

Prečnik: 23 cm
Visina: 2 cm

Težina: 460 g

Glazura je mrežasto ispucala i na licu i na naličju.
Nekoliko pukotina pri ivici na naličju tanjira, samo jedna je vidljiva i na licu, ostale su verovatno samo u glazuri - na posebnoj slici označeno je strelicama.

Žig na dnu, podglazurno utisnuto:

5/70 (datum proizvodnje: maj 1870)

Rukom pisano, crvenim:

2650 (verovatno broj dekora)

Na tanjiru nema žiga proizvođača, ali postoji žig sa kodom za datum proizvodnje: 5/70 (maj 1870). U to vreme fabrika “Dale Hall Works”u Longsportu, Stoke-on-Tent, bila je u vlasništvu kompanije “Liddle Elliot & Son”. Kasniji vlasnici iste fabrike, kompanije “Bates, Elliot & Co”, “Bates, Walker & Co” i “Gildea & Walker” koristile su identični kod za datum proizvodnje. Broj 2650, koji verovatno označava dekor, nalazi se i na predmetima s identičnim dekorom koje su proizvodile te kompanije u kasnijoj istoriji fabrike “Dale Hall Works”. Neki od tih predmeta, plitki, duboki, dezertni i tanjiri za hleb, nalaze se i u mojoj pinudi.

Fabriku “Dale Hall Works”, u Logsportu, u blizini Barslem (Barzlem), u području Stoke-on-Tent (Stouk-on-Tent) koje je bilo centar engleske keramičarske industrije, osnovao je Joseph Stubbs (Džozef Stabs) 1790. godine. Nakon povlačenja iz posla 1829. Godine, Stubbs je umro 1836. godine. Oko 1843. godine fabriku je preuzela kompanja “T J & J Mayer” tri brata Mayer (Mejer): Thomasa (Tomas), Johna (Džon) i Joshue (Džošua) Mayer. Proizvodili su kvalitetni višebojnu keramiku, koja je svojila medalju na britanskoj izložbi 1851. godine. 1855. godine kompaniji se pridružio Liddle Elliot (Lidl Eliot), i fabrika je radila pod imenom “Mayer Bros (braća Mejer) & Elliot” do 1858. godine, kada je u kompaniji ostao samo Joshua Mayer, a ime promenjeno u “Mayer & Elliot”. 1862. godine se i Joshua Mayer povukao iz posla, a Elliot je nastavio posao zajedno sa sinom Thomasom (Tomas) Elliotom: “Liddle Elliot & Son.” Kada je Liddle Elliot umro 1869. godine, u kompaniji ga je zamenio William Bates (Vilijem Bejts). Ime je promenjeno u „Bates, Elliot & Co“ a asortiman je proširen i fabrika je, pored keramičkog posuđa, proizvodila i sanitarni, fotografski, apotekarski i parfimerijski pribor. Elliot je napustio kompaniju 1875. godine, a zamenio ga je John Walker (Džon Voker). Sada se kompanija zvala “Bates, Walker & Co“. 1878. godine partnerima se pridružio James Gildea (Džejms Gildej). 1881. godine Bates je napustio posao a Gildea i Walker su nastavili zajedno, pod imenom “Gildea & Walker”. 1885. godine povukao se i Walker, a Gildea je nastavio posao sam. Fabrika je radila do 1888. godine.

“FLOW BLUE” (flou blu, “razliveno, zamagljeno plavo”) je vrsta porcelana koja se proizvodila u Staffordshireu (Stafordšajr), u Engleskoj. Prodavana je od oko 1820. godine uglavnom na američkom tržištu. “Flow blue” porcelan bio je sličan tradicionalnom plavo-belom porcelanu, osim što je plava boja namerno zamagljena, što se postizalo dodavanjem šolje kreča ili amonijaka u toku pečenja. Najznačajniji proizvođači takvog porcelana u Engleskoj su bili Wedgwood, Johnson Brothers, Minton, Royal Doulton i Swansea.
Zanimljiva osobina “flow blue” porcelana bio je i tzv. “efekat plavog mermera”. Predmeti proizvedeni na ovaj način, gledani izdaleka, izgledali su kao isklesan komad mermera, prošaran plavim žilama.
Do I Svetskog rata, američki proizvođači su postepeno preuzimali domaće tržište “flow blue” porcelana, što je dovelo do povlačenja proizvođača iz Engleske, gde i inače ovakvi predmeti nisu nikad postali popularni. Interesovanje za njih oslabilo je u obe zemlje između dva svetska rata, ali je u Americi ponovo oživelo posle 1960. godine.

(130/13-58/198)