ISBN: 128
Godina izdanja: 1988
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Ljubomir Tadić
Izdavač: Rad, Beograd
Godina: 1988
Obim: 436 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografijama.

Knjiga „Nauka o politici“ akademika Ljubomira Tadića predstavlja kapitalno delo domaće politikologije i fundamentalni udžbenik. Prvi put je objavljena 1988. godine, a kasnije je doživela više dopunjenih izdanja.

Ova studija detaljno mapira razvoj evropske političke misli od antičkog grčkog polisa do savremenih političkih sistema.

Delo je metodološki podeljeno na nekoliko glavnih celina koje integrišu istoriju političkih teorija, sociologiju prava i političke institucije:
1. Opšti pojmovi i problemi: Autor polazi od samog porekla pojma politika. Analizira odnos između politike, morala i istorije.
2. Moć i njene društveno-političke modifikacije: Centralno mesto zauzima analiza fenomena društvene moći i političke vlasti, suvereniteta, problema elita, kao i dinamike sukoba (borbe) i integracije (saradnje) u društvu.
3. Teorija političkih institucija i organizacija: Detaljno se razmatra pojam države, njen istorijski nastanak, oblici državnog uređenja i tipovi političke vladavine.

Knjiga nudi nezaobilaznu teorijsku osnovu za razumevanje prirode i kriza modernih političkih poredaka. Profesor Tadić kombinuje kritički i realistički pristup, analizirajući politiku ne samo kroz pravne norme, već i kroz realne odnose moći u društvu.



Akademik Ljubomir Tadić (1925–2013) bio je jedan od najznačajnijih jugoslovenskih i srpskih filozofa, teoretičara društva i profesora filozofije prava i politikologije u drugoj polovini 20. veka. Njegov rad obeležio je kritičku misao na ovim prostorima, a ostao je upamćen i kao istaknuti disident i redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU).

Rođen je u selu Smriječno (današnja Crna Gora). Kao šesnaestogodišnjak se 1941. godine priključio partizanskom pokretu otpora, bio je nosilac Partizanske spomenice, a rat je završio sa činom kapetana.

Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Beogradu (1952), a doktorirao iz oblasti filozofije prava na Sveučilištu u Ljubljani (1959) sa temom o pravnoj teoriji Hansa Kelzena.

Počeo je kao asistent i vanredni profesor na Pravnom fakultetu u Sarajevu. Godine 1963. prelazi na Filozofski fakultet Univerziteta u Beogradu, gde je godinama bio redovni profesor i predavao sociologiju politike i prava.

Profesor Tadić je bio izuzetno kritičan prema dogmatskom komunističkom režimu. Bio je član redakcije čuvenog časopisa „Praxis“ i jedan od organizatora Korčulanske ljetne škole, mesta gde su se okupljali vodeći svetski i domaći kritički intelektualci. Tokom velikih studentskih demonstracija 1968. godine u Beogradu, Tadić je bio jedan od profesora koji su otvoreno podržali studente i postali idejni predvodnici pobune. Zbog svojih kritičkih stavova i političke „nepodobnosti“, Skupština Srbije je 1975. godine donela poseban zakon kojim je Ljubomir Tadić, zajedno sa još sedmoro profesora (tzv. grupa praksisovaca, među kojima su bili i Mihailo Marković, Dragoljub Mićunović, Svetozar Stojanović), izbačen sa Univerziteta. Nakon toga, naučni rad nastavlja u Institutu društvenih nauka i kasnijem Institutu za filozofiju i društvenu teoriju.

Krajem 1989. godine, bio je jedan od ključnih intelektualaca koji su učestvovali u obnovi rad Demokratske stranke (DS). Bio je u braku sa Nevenkom Tadić, poznatom profesorkom dečje neuropsihijatrije. Njihov sin je Boris Tadić, koji je u dva mandata (od 2004. do 2012. godine) obavljao funkciju predsednika Republike Srbije.

Pored knjige „Nauka o politici“, njegova najznačajnija dela koja se i danas izučavaju u okviru političke teorije i sociologije su:
- „Poredak i sloboda“ (1967)
- „Tradicija i revolucija“ (1972)
- „Autoritet i osporavanje“
- „Retorika: uvod u veštinu besedništva“
- „Filozofija prava“