Kada bend odluči da okači gitare o klin, retko to čini sa ovoliko dostojanstva i sirove energije kao što to čine heroji iz Vankuvera. Album **JAPANDROIDS - FATE & ALCOHOL** nije samo oproštajno pismo, već trijumfalni krug oko stadiona koji su sami izgradili na temeljima znoja, distorzije i euforije. **Brian King** i **David Prowse** se vraćaju onome što rade najbolje: pravljenju himničnog **garage rock** zvuka koji miriše na jeftino pivo, neprospavane noći i onu specifičnu vrstu melanholije koja dolazi tek kada se svetla u klubu upale. Ovo izdanje zvuči kao destilat njihove karijere, odbacujući eksperimente sa prethodnog albuma u korist direktnog, visceralnog udarca u stomak koji nas podseća zašto smo ih zavoleli pre skoro dve decenije.

Od samog otvaranja sa numerom Eye Contact High, jasno je da nema kompromisa; ritam sekcija je neumoljiva, a gitarski rifovi režu vazduh sa prepoznatljivom hitnošću. Pesme poput D&T