Godina izdanja: 113
ISBN: 113
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

Knjiga „Izgnanik u Capriju“ (u originalu L`Exilé de Capri), objavljena 1959. godine, predstavlja jedno od najsmelijih, najkontroverznijih i estetski najsofisticiranijih dela francuske književnosti 20. veka.Regionalno izdanje objavljeno je 1964. godine u Zagrebu (izdavačka kuća Zora, biblioteka „Svemir“) u prevodu Zlatka Gorjana. Zbog svoje tematike, knjiga danas ima kultni status u istoriji evropske kvir (LGBT) literature.
Roman vas uvodi u dekadentni, raskošni i melanholični svet evropske aristokratije i umetničke elite s kraja 19. i početka 20. veka, koristeći legendarno italijansko ostrvo Kapri kao pozornicu. Autor plete zagonetnu hroniku o bekstvu iz okova društvenih normi:Obećana zemlja prokaženih: Tekst prati sudbinu bogatog francuskog aristokrate i estete koji, nakon velikog javnog skandala u Parizu, podiže velelepnu vilu na strmim liticama ostrva. To mesto postaje izolovani hram lepote, slobodne ljubavi i zabranjenih uživanja.Senke prošlosti: Zagonetka dela krije se u preplitanju istorijskih ličnosti i stvarnih sudbina (pesnika, slikara, pa čak i krunisanih glava) koje su u to vreme tražile utočište na Kapriju.Misterija romana leži u potrazi za apsolutnom estetskom i ličnom slobodom, dok nad životima protagonista neprestano lebdi pretnja od društvenog izopštenja, zakona i neizbežne tragične sudbine. Čitalac otkriva svet u kojem je svaka lepota neraskidivo vezana za opasnost i propast.


Rože Pejrefit (Roger Peyrefitte) bio je istaknuti francuski pisac, romansijer, istoričar, biograf i diplomata, prepoznatljiv po svojim visoko dokumentovanim, satiričnim i provokativnim romanima.Hronologija: Rođen je 17. avgusta 1907. godine u Kastru (Tarn, Francuska), a preminuo je od posledica Parkinsonove bolesti 5. novembra 2000. godine u Parizu u 93. godini života.Akademska i diplomatska geneza:Odrastao je u strogoj građanskoj i katoličkoj porodici. Školovao se u jezuitskim i lazarističkim internatima, što je kasnije pretočio u književnu satiru crkve.Diplomirao je književnost na Univerzitetu u Tuluzu, a zatim je završio prestižnu Slobodnu školu političkih nauka (Sciences Po) u Parizu kao prvi u svojoj klasi.Godine 1932. započinje uspešnu karijeru u Ministarstvu spoljnih poslova Francuske. Služio je kao sekretar ambasade u Atini od 1933. do 1938. godine. Zbog diplomatskih intriga i privatnih skandala podnosi ostavku, ali se nakratko vraća u službu pod Višijevim režimom (1943–1945), nakon čega je trajno otpušten iz diplomatije i potpuno se posvećuje pisanju.Književni status i doprinos:Slavu stiče već prvim romanom „Posebna prijateljstva“ (Les Amitiés particulières, 1944), koji je osvojio prestižnu nagradu Renaudot. Roman je hrabro otvorio temu homoseksualnih veza među dečacima u katoličkom internatu.Smatra se pionirom i jednim od prvih otvorenih boraca za gej prava u Francuskoj tokom 20. veka. Koristio je svoju književnost da normalizuje i brani istopolnu ljubav, zbog čega je bio u stalnom sukobu sa konzervativnim društvom i Katoličkom crkvom.Njegov stil odlikuje hirurški precizan, klasičan francuski jezik, pomešan sa jetkom satirom, ironijom i neverovatnim istraživačkim radom. Bio je poznat po tome što je u romanima bez ustručavanja iznosio prljav veš i tajne stvarne aristokratije, političara i Vatikana (zbog čega je vodio sudske sporove sa glumicom Marlen Ditrih i papom Pavlom VI).Napisao je monumentalnu istorijsku trilogiju o Aleksandru Velikom i biografiju o sopstvenom usvojenom sinu i muzi Alenu-Filipu Malanjaku.