Godina izdanja: 2009
ISBN: 978-86-505-0475-8
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor - osoba Sofokle, oko 496-406pne = Sophocles, oko 496-406pne
Naslov Antigona / Sofokle ; sa grčkog preveo Miloš N. Đurić ; redaktor prevoda Anica Savić-Rebac
Vrsta građe drama
Ciljna grupa omladinski, iznad 14 godina (M)
Jezik srpski
Godina 2009
Izdanje 2. izd.
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Evro-Giunti, 2009 (Novi Sad : Budućnost)
Fizički opis 111 str. ; 22 cm
Drugi autori - osoba Đurić, Miloš N., 1892-1967 (prevodilac) (autor dodatnog teksta)
Savić-Rebac, Anica, 1892-1953 (redaktor prevoda)
Zbirka ǂBiblioteka ǂKnjige za školu
(karton)
Napomene Tiraž 2.000
Napomene prevodioca: str. 73-78
Str. 79-111: Sofokle / Miloš N. Đurić.
Predmetne odrednice Sofokle, oko 495pne-406pne

Antigona je jedna od najpoznatijih i najuticajnijih tragedija antičke književnosti, delo velikog grčkog dramatičara Sofokla. Radnja se nastavlja na mit o prokletstvu tebanske kraljevske kuće i sukobu između Antigone, ćerke Edipa, i tebanskog vladara Kreonta. Posle međusobne pogibije braće Eteokla i Polinika u borbi za vlast nad Tebom, Kreont naređuje da se Eteokle sahrani uz počasti, dok Polinik, koga smatra izdajnikom, mora ostati nepokopan. Antigona, verna božanskim zakonima, porodičnoj dužnosti i sopstvenoj savesti, odlučuje da prekrši vladarevu naredbu i sahrani brata, iako zna da je za to čeka smrt.
U središtu tragedije nalazi se sukob dva nepomirljiva načela: državnog zakona i moralnog, božanskog zakona; vlasti i savesti; poslušnosti i lične odgovornosti. Kreont brani poredak države i autoritet vladara, dok Antigona zastupa pravo pojedinca da se povinuje višoj pravdi, čak i po cenu života. Upravo zato je ova drama kroz vekove tumačena kao delo o građanskoj neposlušnosti, tiraniji, porodičnoj vernosti, ženskoj hrabrosti i granicama političke moći. Sofokle ne prikazuje nijednu stranu sasvim jednostavno: Kreont nije samo zlikovac, već vladar zaslepljen sopstvenom krutošću, dok je Antigona uzvišena upravo zato što svoju odluku donosi bez kalkulacije i bez odustajanja.
Sofokle je bio jedan od najvećih starogrčkih tragičara, uz Eshila i Euripida. Rođen je oko 496. godine pre nove ere u Kolonu, blizu Atine, a umro je 406. godine pre nove ere. Živeo je u doba najvećeg političkog, vojnog i kulturnog uspona Atine, u Periklovo vreme, i bio je veoma cenjen ne samo kao pesnik nego i kao ugledan građanin. Prema antičkim svedočanstvima, napisao je više od stotinu drama, ali je u celini sačuvano samo sedam tragedija: Ajant, Antigona, Trahinjanke, Car Edip, Elektra, Filoktet i Edip na Kolonu.
Sofokle je značajno unapredio grčku tragediju: povećao je broj glumaca, razvio dramski zaplet, produbio karaktere i smanjio ulogu hora u korist snažnije radnje i psihološke napetosti. Njegovi junaci često se nalaze pred teškim moralnim izborima, u sukobu sa sudbinom, zakonima, bogovima ili sopstvenom savešću. Sofoklova umetnost odlikuje se jasnoćom kompozicije, uzvišenim stilom, dubokim osećanjem mere i izuzetnim razumevanjem ljudske patnje. Među njegovim delima, Antigona i Car Edip zauzimaju posebno mesto kao vrhunci svetske dramske književnosti.
Tags: Sofokle, Antigona, grčka tragedija, antička književnost, Teba, Edip, Kreont, Polinik, Eteokle, božanski zakon, državni zakon, građanska neposlušnost, savest, sudbina, antička drama.

MG143 (K)