Godina izdanja: 1964
ISBN: 339
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Vasko Pratolini / Vasco Pratolini
Izdavač: Matica srpska, Novi Sad
Godina: 1964
Obim: 365 + 446 + 389 str.

„Rasipanje života“ je jugoslovenski prevod obimnog i društveno-kritičkog romana italijanskog neorealističkog pisca Vaska Pratolinija (Vasco Pratolini), originalno objavljenog 1960. godine pod naslovom Lo scialo.

Knjiga predstavlja drugi deo Pratolinijeve čuvene istorijske trilogije pod zajedničkim nazivom Italijanska priča (Una storia italiana). Trilogiju čine:
1. Metelo (Metello, 1955) – prati rađanje radničkog pokreta.
2. Rasipanje života (Lo scialo, 1960) – fokusira se na građansku klasu.
3. Alegorija i ruganje (Allegoria e derisione, 1966) – analizira svet intelektualaca.

Radnja je smeštena u Pratolinijevu rodnu Firencu i obuhvata ključne decenije koje su prethodile i sledile Prvi svetski rat (preciznije od 1910. do 1930. godine). Dok se u drugim delima uglavnom bavio siromašnim i proleterskim slojem, autor u ovom romanu secira moralno i materijalno propadanje sitne i srednje buržoazije.

Zadržavajući prepoznatljive elemente italijanskog književnog neorealizma, Pratolini u ovom delu složeno strukturira naraciju, obogaćujući je hroničarskim detaljima o duhu grada, društvenim previranjima i intimnim krizama pojedinca. Delo je u Italiji izazvalo velike polemike, a danas se smatra jednim od najambicioznijih književnih prikaza psihologije italijanskog građanskog staleža u međuratnom periodu.

Vasko Pratolini (Vasco Pratolini) bio je jedan od najznačajnijih italijanskih pisaca 20. veka i ključna figura književnog neorealizma. Tokom karijere bio je čak tri puta nominovan za Nobelovu nagradu za književnost.

Rođen je 1913. godine u radničkoj porodici u siromašnoj firentinskoj četvrti San Fredijano, koja će postati stalna scenografija njegovih dela. Majka mu je umrla kada je imao samo dve godine, pa su ga odgajali baba i deda. Napustio je školu i već od trinaeste godine radio je kao ulični prodavac, tkač i štampar. Zbog teškog života oboleo je od tuberkuloze i proveo dve godine u sanatorijumu. Tokom lečenja intenzivno je čitao i samostalno se obrazovao. Ulaskom u književne krugove u Firenci, prepoznat je njegov sirovi talenat. Sa piscem Alfonsom Gatom osnovao je 1938. uticajni časopis Campo di Marte, koji je fašistički režim ubrzo zabranio.

Pratolini je u ranoj mladosti, privučen obećanjima o boljem položaju radničke klase, kratko podržavao rani fašistički pokret. Međutim, brzo je uvideo pravu prirodu režima. Pod uticajem pisca Elija Vitorinija prelazi u ilegalu, seli se u Rim 1941. godine i postaje aktivni učesnik italijanskog Pokreta otpora (partizana) tokom Drugog svetskog rata.

Njegovo stvaralaštvo karakteriše duboka empatija prema „malom čoveku“, sirotinji i zanatlijama Firence:
- Hronika o siromašnim ljubavnicima (Cronache di poveri amanti, 1947) – roman koji mu je doneo svetsku slavu, a prikazuje život u jednoj firentinskoj ulici pod pritiskom nadolazećeg fašizma.
- Porodična hronika (Cronaca familiare, 1947) – duboko intimno, autobiografsko delo posvećeno njegovom rano preminulom bratu.
- Trilogija: Italijanska priča – u kojoj se nalazi i vaš roman Rasipanje života, zamišljena kao freska italijanskog društva kroz stogodišnji period.

Pratolini je ostavio ogroman trag i u italijanskoj kinematografiji. Kao scenarista sarađivao je sa nekim od najvećih reditelja svih vremena. Napisao je scenario za kultni film „Roko i njegova braća“ (Rocco e i suoi fratelli, 1960) reditelja Lukina Viskontija, a mnoga njegova dela uspešno su ekranizovana (poput filma Hronika siromašnih ljubavnika iz 1954. godine).

Umeren, skroman i do kraja posvećen levoj ideologiji i socijalnoj pravdi, Pratolini je preminuo u Rimu 1991. godine.