pregleda

THE HISTORY OF WHITE PEOPLE Nell Irvin Painter


Cena:
1.500 din
Stanje: Polovan bez oštećenja
Garancija: Ne
Isporuka: Pošta
Post Express
Lično preuzimanje
Plaćanje: Tekući račun (pre slanja)
PostNet (pre slanja)
Ostalo (pre slanja)
Lično
Grad: Čurug,
Žabalj

Zbog obustave rada službenika u pojedinim poštanskim poslovnicama, pošiljke koje se šalju putem Pošte i Post Expressa možda neće biti isporučene u predviđenom roku.

Prodavac

gostezo (2725)

PREMIUM član
Član je postao Premium jer:
- ima 100 jedinstvenih pozitivnih ocena od kupaca,
- tokom perioda od 6 meseci uplati minimum 20.000 dinara na svoj Limundo račun.

100% pozitivnih ocena

Pozitivne: 3948

Moj Dućan Moj Dućan

  Pošalji poruku

Svi predmeti člana


Kupindo zaštita

Godina izdanja: 2010
ISBN: 978-0-393-04934-3
Jezik: Engleski
Autor: Strani

THE HISTORY OF WHITE PEOPLE Nell Irvin Painter *5168*2019
ISTORIJA BIJELIH LJUDI od antike do danas: u prevodu
Nell Irvin Painter on the History of White People-Nell Irvin Painter o istoriji belih ljudi ISBN 978-0-393-04934-3
u prevodu:`ISTORIJA BIJELIH LJUDI Nell Irvin Painter`
“Constructions of White Americans from Antiquity to the Present.”
„Konstrukcije Belih Amerikanaca od antike do danas“.
THE HISTORY OF WHITE PEOPLE BY NELL IRVIN PAINTER. W. W. NORTON & COMPANY. HARDCOVER, 448 PAGES.format: 21,5 x 16,5 cm,language english
book status: very good - soon as new,
stanje knjige: vrlo dobro -skoro kao nova
Nell Irvin Painter, author of The History of White People, and host Jonathan Judaken talk about race and whiteness, discussing how many ethnic groups now regarded as white were once excluded from mainstream American society as non-white.
The History of White People, a work she says might have been entitled, “Constructions of White Americans from Antiquity to the Present.”
They discuss race and `whiteness,` and how many ethnic groups now regarded as white, including the Irish, Jews, and Italians, were once excluded from mainstream American society as non-white. They talk about how a slew of different writers pair Americaness with European descent, effectively turning America into a “white man’s country.”
Further, they examine the changing notions of American’s self-conceptions over the course of the first half of the 20th century, including ideas of the “melting pot,” racial discrimination, and advocates of cultural pluralism.
Istorija belih ljudi, delo za koje kaže da je možda dobilo naslov, „Konstrukcije Belih Amerikanaca od antike do danas“.
Oni raspravljaju o rasi i „bjelini“, kao i o tome koliko se etničkih grupa sada smatra bijelim, uključujući Irce, Jevreje i Italijane, jednom su bili isključeni iz glavnog američkog društva kao ne-bijeli. Oni razgovaraju o tome kako ubojica različitih pisaca sparuje američnost sa evropskim poreklom, efikasno pretvarajući Ameriku u `zemlju belog čoveka`istražuju promenljive predstave o američkim shvaćanjima tokom prve polovine 20. veka, uključujući ideje o „talištu“, rasnoj diskriminaciji i zagovornike kulturnog pluralizma.
Much American racial ignorance probably stems from our stubborn insistence on “recognizing” race in the first place. “Race is an idea, not a fact,” Nell Irvin Painter reminds us in her impressive new book, The History of White People. “Each person shares 99.99 percent of the genetic material of every other human being. . . . [P]eople from the same race can be more different than people from different races.” Without any empirical basis to support their efforts, she observes, arbiters of alleged racial difference proceed via “individual taste and political need.” Painter diligently lays out the ways that such tastes and needs worked, over time, to create the classification “white.” She tackles a provocative subject with easeful authority, proceeding with admirable restraint and letting flawed scholarship and thinking speak for itself. She only occasionally resorts to such harsh but justifiable descriptions as “nutty,” “cockamamie,” and “flagrantly nonsensical.”
Painter argues that “a notion of freedom lies at the core of the American idea of whiteness.” She traces the origins of this pivotal association to Europe—where freedom and whiteness weren’t always so intimate: “Over more than a millennium, the vast story of Western slavery was primarily a white story. Geography, not race, ruled, and potential white slaves, like vulnerable aliens anywhere, were nearby for the taking.” Philosophical justifications for slavery crossed the Atlantic as Europe began to stake a claim on the New World—and white captivity crossed as well. Before the expansion of the African slave trade in the eighteenth century, nearly four hundred thousand whites came to British North America as unfree laborers. According to Painter, the continent’s motley mix “appealed to Western intellectuals as a test case for humanity. Who are the Americans? What are they like?”
Even after whites became free, Painter writes, they weren’t all entitled to the same privileges. Poor whites were American by law, not custom. Their poverty and perceived wildness kept them “at a remove from the charmed circle” of “American” identity. At the same time, elite whites turned to science to distinguish themselves from those whites they deemed uncivilized, relying on a stream of scholarship that runs from nineteenth-century theorists such as Johann Friedrich Blumenbach (a German, he was the first to call whites Caucasians) through twentieth-century eugenicists such as Henry Goddard (an advocate of forced sterilization of “degenerates”) and Madison Grant (whose work influenced the Nazis) to more genteel apostles of racial difference such as Daniel Patrick Moynihan. Commentators and philosophers were equally influential, with Michel-Guillame-Jean de Crèvecoeur and Ralph Waldo Emerson forging a tight identification between whiteness and “American” identity. So when Sarah Palin spoke in 2008 of going to “wonderful little pockets of what I call the real America” or Hillary Clinton highlighted, earlier in the election cycle, Barack Obama’s lack of support among “hardworking Americans, white Americans,” the limitations laid down by Emerson and others were reverberating.
----------------------.......... “Poverty in a dark skin endures as the opposite of whiteness,” Painter acknowledges, “driven by an age-old social yearning to characterize the poor as permanently other and inherently inferior.” The ability to overcome the tyranny of race apparently comes at a steep price. Too bad some of us still can’t afford it.
+ + +
Nell Irvin Painter, autor knjige „Istorija bijelih ljudi“, o rasi i bjelini, raspravljajući o tome koliko je etničkih grupa koje se sada smatraju bijelim nekoć isključeno iz mainstream američkog društva kao ne-bijelo.
Prevedeno sa engleskog-Istorija belih ljudi je knjiga Nell Irvin Painter iz 2010. godine, u kojoj autor istražuje ideju beline tokom istorije, počevši od drevne Grčke i nastavljajući preko početka naučnog rasizma u ranoj modernoj Evropi do 19. do 21. veka u Americi .
Mnogo američkog rasnog neznanja verovatno potiče iz našeg tvrdoglavog insistiranja na „prepoznavanju“ rase na prvom mestu. „Trka je ideja, a nije činjenica“, podseća nas Nell Irvin Painter u svojoj impresivnoj novoj knjizi „Istorija belih ljudi“. „Svaka osoba deli 99,99 odsto genetskog materijala svakog drugog ljudskog bića. . . . [P] ljudi iz iste rase mogu biti različitiji od ljudi iz različitih rasa. `Bez ikakvih empirijskih osnova da podrže njihove napore, primećuje, arbitri navodne rasne razlike nastavljaju putem` individualnog ukusa i političke potrebe `. Slikar marljivo postavlja načine na koji su takvi ukusi i potrebe funkcionisale tokom vremena, da bi se stvorila klasifikacija `bela`. Ona se bavi provokativnim subjektom s lakim autoritetom, nastavljajući sa zadivljujućom suzdržanošću i puštajući da grešna stipendija i mišljenje govore sami za sebe. Povremeno poseže za tako oštrim, ali opravdanim opisima kao „orah“, „kokamamija“ i „grubo besmisleno“.
Painter tvrdi da je `pojam slobode u srži američke ideje o bjelini.` Ona prati porijeklo ovog središnjeg udruživanja u Europu - gdje sloboda i bjelina nisu uvijek bili tako intimni: `Više od milenijuma, ogromna priča o zapadnom ropstvu bila je pre svega bela priča. Geografija, a ne rasa, vladali i potencijalni beli robovi, poput ranjivih vanzemaljaca bilo gde, bili su u blizini za uzimanje. `Filozofska opravdanja za ropstvo prešla su Atlantik, dok je Evropa počela da polaže zahtev za Novim svetom - i belo zarobljeništvo je takođe prešlo. Pre širenja trgovine afričkim robljem u osamnaestom veku, gotovo četiri stotine hiljada belca došlo je u Britansku Severnu Ameriku kao slobodni radnici. Prema Painteru, raznolika mešavina kontinenta „obraćala se zapadnim intelektualcima kao test-slučaj za čovečanstvo. Ko su Amerikanci? Kakvi su?`
Čak i nakon što su belci postali slobodni, piše Painter, nisu svi imali ista prava. Jadni belci su bili američki po zakonu, a ne po običaju. Njihovo siromaštvo i percipirana divljaštvo držali su ih „uklonjenim iz šarmantnog kruga“ „američkog“ identiteta. U isto vreme, elitni belci okrenuli su se nauci da bi se razlikovali od one belke koju su smatrali necivilizovanom, oslanjajući se na tok učenja koji potiče od teoretičara iz devetnaestog veka, kao što je Johann Friedrich Blumenbach (Nemac, bio je prvi koji je zvao belce belcima ) kroz eugenike iz dvadesetog veka, kao što su Henri Goddard (zagovornik prisilne sterilizacije „degenerata“) i Madison Grant (čiji su rad uticali na naciste) na više gesteel apostola rasne razlike poput Daniela Patrika Moninihana. Komentatori i filozofi bili su podjednako uticajni, a Michel-Guillame-Jean de Crevecoeur i Ralph Valdo Emerson forsirali su usku identifikaciju između bjeline i `američkog` identiteta. Pa kad je Sarah Palin 2008. godine govorila o „predivnim malim džepovima onoga što ja nazivam pravom Amerikom“ ili je Hillari Clinton istakla, ranije u izbornom ciklusu, nedostatak podrške Baracka Obame među „marljivim Amerikancima, belim Amerikancima“, postavljena ograničenja dole Emerson i ostali su odjekivali.........................
„Siromaštvo u tamnoj koži traje kao suprotnost bjelini“, priznaje slikar, „vođena vekovnom društvenom čežnjom da siromašne okarakteriše kao trajno druge i svojstveno inferiorne.“ Sposobnost da se prevaziđe tiranija rase očigledno dolazi strma cena. Šteta što si neki od nas još uvek to ne mogu priuštiti.

isključivo slanje pošiljka preporuka-nikako običnom poštom -NEŠALJEM POUZEĆEM-samo ako postignemo dogovor
BANCA INTESA-DINARSKI RAČUN: 160-5600100632689-89
/moguće i preko post-neta. ŠALJEM ZA INOSTRANSTVO**SLANJE INOSTRANSTVO ISLJUČIVO SAMO DOGOVOR PRE KUPOVINE-preko Pay Pala-plaćanje---** SENDING ABROAD ONLY ONLY DEAL PRE-PURCHASE-payment via Paypal---PLAĆANJE IZ INOSTRANSVA-PREKO PAY PAL-a ili WSTERNUNION
-OBAVEZNO IME AUKCIONARA NA UPLATI.-PRVOM PORUKOM-OBAVEZNO-JASNO POTVRDITI:
KUPOVINOM PREDMETA- OBAVEZNO POTVRDITI ADRESU I PODATKE PRIMAOCA-TELEFON--1. OPCIJU SLANJA- 2. -OPCIJU PLAĆANJA-PORUKOM NA KUPINDU- NESNOSIM ODGOVORNOST AKO SE NEPOTVRDI I POŠALJEM KAKO JE U PODATCIMA ČLANA SA KUPINDA.
Troškove slanja snosi kupac koji bira i način slanja-isključivo preporukom.
--- NEŠALJEM PREDMETE U INOSTRANSTVO - ISLJKUČIVO ŠALJEM SAMO AKO POSTIGNEMO PREDHODAN DOGOVOR PRE KUPOVINE/.plaćanje preko pay pal,...dogovor

NEŠALJEM POUZEĆEM. ISKLJUČIVO preporučena pošta,POSTEXPRESS,PAKET,VREDNOSNO PISMO-ZAVISNO OD VREDNOSTI ROBE -lično o trošku kupca.Plaćanje pre slanja plus troškovi dostave a delom i pakovanja-SNOSI KUPAAC-I za veće iznose elektronsko praćenje paketa(PREKO 1000.DIN),za vrednosti-vrednosna pošiljka-(OBAVEZNO -ELEKTRONSKO PRAĆENJE POŠILJKE)-objedinjene pošiljke smanjuju troškove-dogovor moguć
- NOVČANICE ŠALJEM ISKLJUČIVO VREDNOSNIM PISMOM obavezno ime i prezime kupca-na uplati. Prilikom kupovine porukom potvrditi lične podatke i adresu sa kontakt telefonom.
POSTAVLJAJTE PITANJA TIPA-želim, tražim, da li imaš da postaviš na kupindo prodaju okvirna cena -bez ličnih podataka i telefona-poruke korisničkim imenom....
SVE ODGOVORNOSTI PRI SLANJU po poštanskim i kurirskim službama,što se tiče isporuke-oštećenje,gubljenje pošiljke i netačno dati podatci na kupindo portalu ili potvrdnom porukom za slanjepaketa KUPINDO PORUKOM na određenu adresu primaoca snosi kupac. VELIKI IZNOSI-VREDNOSNA POŠILJKA.


Predmet: 56325291
THE HISTORY OF WHITE PEOPLE Nell Irvin Painter *5168*2019
ISTORIJA BIJELIH LJUDI od antike do danas: u prevodu
Nell Irvin Painter on the History of White People-Nell Irvin Painter o istoriji belih ljudi ISBN 978-0-393-04934-3
u prevodu:`ISTORIJA BIJELIH LJUDI Nell Irvin Painter`
“Constructions of White Americans from Antiquity to the Present.”
„Konstrukcije Belih Amerikanaca od antike do danas“.
THE HISTORY OF WHITE PEOPLE BY NELL IRVIN PAINTER. W. W. NORTON & COMPANY. HARDCOVER, 448 PAGES.format: 21,5 x 16,5 cm,language english
book status: very good - soon as new,
stanje knjige: vrlo dobro -skoro kao nova
Nell Irvin Painter, author of The History of White People, and host Jonathan Judaken talk about race and whiteness, discussing how many ethnic groups now regarded as white were once excluded from mainstream American society as non-white.
The History of White People, a work she says might have been entitled, “Constructions of White Americans from Antiquity to the Present.”
They discuss race and `whiteness,` and how many ethnic groups now regarded as white, including the Irish, Jews, and Italians, were once excluded from mainstream American society as non-white. They talk about how a slew of different writers pair Americaness with European descent, effectively turning America into a “white man’s country.”
Further, they examine the changing notions of American’s self-conceptions over the course of the first half of the 20th century, including ideas of the “melting pot,” racial discrimination, and advocates of cultural pluralism.
Istorija belih ljudi, delo za koje kaže da je možda dobilo naslov, „Konstrukcije Belih Amerikanaca od antike do danas“.
Oni raspravljaju o rasi i „bjelini“, kao i o tome koliko se etničkih grupa sada smatra bijelim, uključujući Irce, Jevreje i Italijane, jednom su bili isključeni iz glavnog američkog društva kao ne-bijeli. Oni razgovaraju o tome kako ubojica različitih pisaca sparuje američnost sa evropskim poreklom, efikasno pretvarajući Ameriku u `zemlju belog čoveka`istražuju promenljive predstave o američkim shvaćanjima tokom prve polovine 20. veka, uključujući ideje o „talištu“, rasnoj diskriminaciji i zagovornike kulturnog pluralizma.
Much American racial ignorance probably stems from our stubborn insistence on “recognizing” race in the first place. “Race is an idea, not a fact,” Nell Irvin Painter reminds us in her impressive new book, The History of White People. “Each person shares 99.99 percent of the genetic material of every other human being. . . . [P]eople from the same race can be more different than people from different races.” Without any empirical basis to support their efforts, she observes, arbiters of alleged racial difference proceed via “individual taste and political need.” Painter diligently lays out the ways that such tastes and needs worked, over time, to create the classification “white.” She tackles a provocative subject with easeful authority, proceeding with admirable restraint and letting flawed scholarship and thinking speak for itself. She only occasionally resorts to such harsh but justifiable descriptions as “nutty,” “cockamamie,” and “flagrantly nonsensical.”
Painter argues that “a notion of freedom lies at the core of the American idea of whiteness.” She traces the origins of this pivotal association to Europe—where freedom and whiteness weren’t always so intimate: “Over more than a millennium, the vast story of Western slavery was primarily a white story. Geography, not race, ruled, and potential white slaves, like vulnerable aliens anywhere, were nearby for the taking.” Philosophical justifications for slavery crossed the Atlantic as Europe began to stake a claim on the New World—and white captivity crossed as well. Before the expansion of the African slave trade in the eighteenth century, nearly four hundred thousand whites came to British North America as unfree laborers. According to Painter, the continent’s motley mix “appealed to Western intellectuals as a test case for humanity. Who are the Americans? What are they like?”
Even after whites became free, Painter writes, they weren’t all entitled to the same privileges. Poor whites were American by law, not custom. Their poverty and perceived wildness kept them “at a remove from the charmed circle” of “American” identity. At the same time, elite whites turned to science to distinguish themselves from those whites they deemed uncivilized, relying on a stream of scholarship that runs from nineteenth-century theorists such as Johann Friedrich Blumenbach (a German, he was the first to call whites Caucasians) through twentieth-century eugenicists such as Henry Goddard (an advocate of forced sterilization of “degenerates”) and Madison Grant (whose work influenced the Nazis) to more genteel apostles of racial difference such as Daniel Patrick Moynihan. Commentators and philosophers were equally influential, with Michel-Guillame-Jean de Crèvecoeur and Ralph Waldo Emerson forging a tight identification between whiteness and “American” identity. So when Sarah Palin spoke in 2008 of going to “wonderful little pockets of what I call the real America” or Hillary Clinton highlighted, earlier in the election cycle, Barack Obama’s lack of support among “hardworking Americans, white Americans,” the limitations laid down by Emerson and others were reverberating.
----------------------.......... “Poverty in a dark skin endures as the opposite of whiteness,” Painter acknowledges, “driven by an age-old social yearning to characterize the poor as permanently other and inherently inferior.” The ability to overcome the tyranny of race apparently comes at a steep price. Too bad some of us still can’t afford it.
+ + +
Nell Irvin Painter, autor knjige „Istorija bijelih ljudi“, o rasi i bjelini, raspravljajući o tome koliko je etničkih grupa koje se sada smatraju bijelim nekoć isključeno iz mainstream američkog društva kao ne-bijelo.
Prevedeno sa engleskog-Istorija belih ljudi je knjiga Nell Irvin Painter iz 2010. godine, u kojoj autor istražuje ideju beline tokom istorije, počevši od drevne Grčke i nastavljajući preko početka naučnog rasizma u ranoj modernoj Evropi do 19. do 21. veka u Americi .
Mnogo američkog rasnog neznanja verovatno potiče iz našeg tvrdoglavog insistiranja na „prepoznavanju“ rase na prvom mestu. „Trka je ideja, a nije činjenica“, podseća nas Nell Irvin Painter u svojoj impresivnoj novoj knjizi „Istorija belih ljudi“. „Svaka osoba deli 99,99 odsto genetskog materijala svakog drugog ljudskog bića. . . . [P] ljudi iz iste rase mogu biti različitiji od ljudi iz različitih rasa. `Bez ikakvih empirijskih osnova da podrže njihove napore, primećuje, arbitri navodne rasne razlike nastavljaju putem` individualnog ukusa i političke potrebe `. Slikar marljivo postavlja načine na koji su takvi ukusi i potrebe funkcionisale tokom vremena, da bi se stvorila klasifikacija `bela`. Ona se bavi provokativnim subjektom s lakim autoritetom, nastavljajući sa zadivljujućom suzdržanošću i puštajući da grešna stipendija i mišljenje govore sami za sebe. Povremeno poseže za tako oštrim, ali opravdanim opisima kao „orah“, „kokamamija“ i „grubo besmisleno“.
Painter tvrdi da je `pojam slobode u srži američke ideje o bjelini.` Ona prati porijeklo ovog središnjeg udruživanja u Europu - gdje sloboda i bjelina nisu uvijek bili tako intimni: `Više od milenijuma, ogromna priča o zapadnom ropstvu bila je pre svega bela priča. Geografija, a ne rasa, vladali i potencijalni beli robovi, poput ranjivih vanzemaljaca bilo gde, bili su u blizini za uzimanje. `Filozofska opravdanja za ropstvo prešla su Atlantik, dok je Evropa počela da polaže zahtev za Novim svetom - i belo zarobljeništvo je takođe prešlo. Pre širenja trgovine afričkim robljem u osamnaestom veku, gotovo četiri stotine hiljada belca došlo je u Britansku Severnu Ameriku kao slobodni radnici. Prema Painteru, raznolika mešavina kontinenta „obraćala se zapadnim intelektualcima kao test-slučaj za čovečanstvo. Ko su Amerikanci? Kakvi su?`
Čak i nakon što su belci postali slobodni, piše Painter, nisu svi imali ista prava. Jadni belci su bili američki po zakonu, a ne po običaju. Njihovo siromaštvo i percipirana divljaštvo držali su ih „uklonjenim iz šarmantnog kruga“ „američkog“ identiteta. U isto vreme, elitni belci okrenuli su se nauci da bi se razlikovali od one belke koju su smatrali necivilizovanom, oslanjajući se na tok učenja koji potiče od teoretičara iz devetnaestog veka, kao što je Johann Friedrich Blumenbach (Nemac, bio je prvi koji je zvao belce belcima ) kroz eugenike iz dvadesetog veka, kao što su Henri Goddard (zagovornik prisilne sterilizacije „degenerata“) i Madison Grant (čiji su rad uticali na naciste) na više gesteel apostola rasne razlike poput Daniela Patrika Moninihana. Komentatori i filozofi bili su podjednako uticajni, a Michel-Guillame-Jean de Crevecoeur i Ralph Valdo Emerson forsirali su usku identifikaciju između bjeline i `američkog` identiteta. Pa kad je Sarah Palin 2008. godine govorila o „predivnim malim džepovima onoga što ja nazivam pravom Amerikom“ ili je Hillari Clinton istakla, ranije u izbornom ciklusu, nedostatak podrške Baracka Obame među „marljivim Amerikancima, belim Amerikancima“, postavljena ograničenja dole Emerson i ostali su odjekivali.........................
„Siromaštvo u tamnoj koži traje kao suprotnost bjelini“, priznaje slikar, „vođena vekovnom društvenom čežnjom da siromašne okarakteriše kao trajno druge i svojstveno inferiorne.“ Sposobnost da se prevaziđe tiranija rase očigledno dolazi strma cena. Šteta što si neki od nas još uvek to ne mogu priuštiti.
56325291 THE HISTORY OF WHITE PEOPLE Nell Irvin Painter

LimundoGrad koristi kolačiće u statističke i marketinške svrhe. Nastavkom korišćenja sajta smatramo da ste pristali na upotrebu kolačića. Više informacija.