pregleda


ANTIČKE LEGENDE PANONIJE Antonije i Ivan Škokljev


Cena:
450 din (Predmet nije aktivan)
Stanje: Nekorišćen
Garancija: Ne
Isporuka: Pošta
Post Express
Lično preuzimanje
Plaćanje: Plaćanje pre slanja (Tekući račun)
Lično
Grad: Šabac,
Šabac
Prodavac

marija015 (9574)

PREMIUM član
Član je postao Premium jer:
- ima 100 jedinstvenih pozitivnih ocena od kupaca,
- tokom perioda od 6 meseci uplati minimum 20.000 dinara na svoj Limundo račun.

Pozitivne: 20731

Negativne: 2

Svi predmeti prodavca

Kupindo zaštita

ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2007
Autor: Domaći
Oblast: Istorija
Jezik: Srpski

04276) ANTIČKE LEGENDE PANONIJE , Antonije i Ivan Škokljev , Nauka Beograd 2007 , Nazivi Panonije koreni duhovne kulture Evrope , II dopunjeno izdanje este li ste se ikada zapitali da je deo starih Jelina, možda, poreklom iz Srbije? Ništa neobično, ako niste. Kome bi, uopšte, takva zamisao pala na pamet?

Odgovor je, nećete verovati, potvrdan, ako se saglasimo s dvojicom naših naučnika, od kojih nijedan nije ni istoričar, ni arheolog, ni filolog. Otac Antonije Škokljev je maksilofacijalni hirurg u penziji, a sin Ivan elektroinženjer, obojica doktori nauka i univerzitetski nastavnici. Smelu i nesvakidašnju pretpostavku podrobno su obrazložili u novoizašloj knjizi „Antičke legende Panonije” (izdavač „Nauka”).

Višegodišnje traganje prvi put su obdanili pre jedne decenije u spisu „Bogovi Olimpa iz Srbije”, čije je najzanimljivije odlomke objavila „Politika”. Prisetiće se stariji čitaoci da su razmatrali starogrčka predanja, iskaze pojedinih istraživača i zapise i nazive reka, gora i naselja na ovim prostorima koje su povezali sa antičkim (i današnjim) u Grčkoj.

Kolevka Evrope

Uveliko je prihvaćeno da je Balkansko poluostrvo, još bliže srednje Podunavlje, kulturna kolevka „stare Evrope” ili „prve Evrope”. Prvi ribolovci, a potom i zemljodelci, zasnovali su svoje naseobine, jedne od najdrevnijih na našem kontinentu, upravo u Lepenskom viru. Na tom području, tumači akademik (član Makedonske akademije) Antonije Škokljev, mnoštvo je imena reka, gora i naselja iz porodice protoindoevropskog jezika. A sva vlastita (koja oličuju, kako se navodi, vrhovnog boga Zevsa) utkana su u slikovito pripovedanje (alegorija) Homera i Hesioda; naročito potonjeg čiji prikazi postanja sveta predstavljaju večitu borbu vode i kamena – Panonskog mora i Karpata, u kojoj je nadvladao Dunav (Zevs) izdubivši u stenama Đerdapsku klisuru (Tartar).

Najveća bitka između bogova drugog i trećeg pokolenja vodila se na Požarevačkom polju, a duše mrtvih su niz maticu Mlave slate u Homoljske pećine (Had).

Iz naziva dunavskih ostrvaca (ade) iscrtava se Heraklovo (starinom iz Egipta) putešestvije uzvodno Dunavom, na kojem je on učinio naveliko opevane junačke podvige.

Ali tu nije kraj iznenađenjima: hrabri dvojac tragalaca, Antonije i Ivan Škokljev, bez imalo ustezanja utvrđuje (opet iz imenovanja) da su u ovim krajevima prebivala praistorijska plemena, prozvana Hiperborejci, koja su se pod pritiskom doseljavanja indoevropskih u 13. stoleću pre nove ere uputila na jug, istok i zapad, premestivši civilizacijsko središte u grčku Atinu, makedonsku Pelu i na italsku čizmu. Uprkos znatnom iseljavanju, preostali starosedeoci su nastavili da žive s novopridošlim praslovenima, Skitima, prenoseći usmeno svoje predanje.

I najuzbudljivije: sve što potiče iz „stare Evrope” sačuvano je u nazivima Balkana i u starogrčkom jeziku, u tzv. Aleksandrovom (Veliki) koine (devet vekova prevlađujući u antičkom svetu), postavši izvorište kasnijih kojima se današnji narodi sporazumevaju.

Narod ravnice

Ako ste pomislili da smo zaboravili Lapovo, silno se varate. Kao potomci Hiperborejaca (naroda nastanjenog na dalekom severu, na obalama okeana, prema Herodotovom kazivanju; što je za pomenute istraživače Dunav), Lapiti su, idući dolinom Morave i Vardara, u podnožje Olimpa doneli svoje bogove Posejdona i Apolona. Hram potonjeg koji je (prema Hesiodu) podigao bedeme okruživši Tartar (Đerdap), „bronzana vrata”, bio je prenet u grad Petru, oblast Pierija u Makedoniji.

Ime Lapita izvodi se iz složenice u kojoj „lapa” označava ravnicu ili potolinu, „iti” zapovedni način (imperativ) od pripadati, što bi se moglo prevesti kao – narod ravnice. Nastanili su se severno od sadašnjeg grada Larise u Grčkoj, a mnogi potomci su naselili Atiku, posebno Atinu, mešajući se sa starosedeocima Pelazgima. Herodot je pisao da su žitelji Atike i Atine poreklom Pelazgi i da su govorili varvarskim (negrčkim) jezikom.

Brojni istraživači su pisali da neslovenski nazivi Panonije proishode iz ilirskog ili keltskog, akademik Antonije Škokljev (rođen u Egejskoj Makedoniji i završio klasičnu gimnaziju) smatra da su najizvornije sačuvani u starogrčkom i da su se zadržali u savremenom grčkom jeziku; počev od imena Dunava koji označava „božansku reku” ili „gospodara svih reka” (kovanica od Danou i bios potiče od teonima Dios-Zevs).

Grčki naučnik Gergios Mpampinioti, pozivajući se na nemačkog lingvistu Paula Krečmera i austrijskog istoričara Frica Šašermejera, iznosi da u starogrčkom postoje dva temelja: prvi je jezik iz Male Azije (Pelazgi i ostali), drugi je dunavski, sa severa Balkana. Englez Džordž Tomson je prilično izričit: baštinici antičkog grčkog na tlu Helade u drugom milenijumu pre Hrista su plemena sa Dunava!

Stanko Stojiljković
POTPUNO NOVO , mek povez, format 16,5 x 24 cm , latinica, ilustrovano, 251 strana

Moguće je slanje kurirskim službama Aks,Bex,Daily express i Post express ,nakon uplate na račun.

Predmet: 41278227