Godina izdanja: 1977
ISBN: 389
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Isak Dojčer / Isaac Deutscher
Prevod: Konstantin Miles
Predgovor: dr Dragovan Šepić
Izdavač: Globus, Zagreb
Edicija: Plava biblioteka
Godina: 1977
Obim: 544 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

Knjiga „Staljin: Politička biografija“ (engl. Stalin: A Political Biography), čiji je autor poznati marksistički istoričar i novinar Isaac Deutscher (Isak Dojčer), smatra se jednim od najznačajnijih i najboljih biografskih dela o Josifu Visarionoviču Staljinu ikada napisanim.

Izvorno je objavljena 1949. godine, u jeku Hladnog rata, a zamišljena je kao prvi deo Dojčerove monumentalne trilogije o liderima Ruske revolucije (koju su činile i proslavljena trotomna biografija Lava Trockog, dok biografiju Lenjina nije stigao da završi pre smrti).

Dojčer je kao sjajan poznavalac sovjetskih prilika uspeo da pronađe meru između prikazivanja Staljinove ogromne moći, geopolitičkih uspeha i industrijalizacije, ali i monstruoznih zloupotreba te iste moći, čistki i strahovlade.

Knjiga ne prati samo Staljinov život od sina obućara iz Gruzije do neprikosnovenog vladara, već pruža i detaljan pregled istorije Ruske revolucije, sovjetskog društva i teorijskih sukoba unutar Boljševičke partije.



Isaac Deutscher (Isak Dojčer, 1907–1967) bio je jedan od najuticajnijih marksističkih istoričara, pisaca i novinara 20. veka. Svet ga pamti kao vanserijskog hroničara sovjetskih zbivanja i političkog mislioca koji je uspeo da zadrži kritičku distancu prema režimu u Moskvi, uprkos tome što je sam do kraja života ostao verni socijalista.

Dojčer je rođen u ortodoksnoj jevrejskoj porodici blizu Krakova (tadašnja Austrougarska, danas Poljska). Veoma rano je pokazao izuzetan intelektualni talenat — već sa 16 godina objavljivao je poeziju i književnu kritiku na poljskom i jidišu.

Krajem 1926. godine stupa u Komunističku partiju Poljske. Kako je Staljinova kontrola nad Kominternom jačala, Dojčer je postao otvoreni protivnik zvanične sovjetske dogme. Zajedno sa grupom neistomišljenika, 1932. biva izbačen iz partije zbog „širenja panike” i kritike zvanične politike prema Nemačkoj (Dojčer je tada tvrdio da komunisti i socijaldemokrate moraju zajedno da se suprotstave Hitleru, što je Moskva u tom periodu odbijala).

Predosećajući ratni užas i nacističku opasnost, Dojčer u aprilu 1939. godine napušta Varšavu i odlazi u London. To mu je spasilo život, s obzirom na to da je njegova porodica stradala u Holokaustu nedaleko od njegovog rodnog mesta.

U Velikoj Britaniji je brzo savladao engleski jezik i postao cenjeni dopisnik uglednih listova. Pisao je za The Economist i The Observer pod pseudonimom Peregrine, izveštavajući o ekonomskim i političkim prilikama u razorenoj posleratnoj Evropi.

Nakon rata, uz veliku podršku supruge Tamare, napušta svakodnevno novinarstvo kako bi se potpuno posvetio naučnom radu. Godine 1949. objavljuje knjigu o Staljinu. Njegovo apsolutno remek-delo ipak je trotomna biografija Lava Trockog (Naoružani prorok, Razoružani prorok, Prognani prorok), objavljivana u periodu od 1954. do 1963. godine. Ova trilogija se i danas u svetskoj istoriografiji smatra jednom od najboljih političkih biografija ikada napisanih.

Dojčer je sam sebe često opisivao kao autsajdera. Sebe je nazivao „nejevrejskim Jevrejem” (jer je odbacio religiju, ali je zadržao humanističko jevrejsko nasleđe) i jeretičkim marksistom.

Kritikovao je kapitalizam i Zapad, ali je podjednako bio oštar protivnik staljinizma i maoizma, koje je smatrao grubim devijacijama i distorzijama socijalizma. Zbog toga je bio napadan sa obe strane barikada: za desnicu je bio „opasni crveni istoričar”, dok je za ortodoksne sovjetske komuniste bio „trockistički izdajnik”.

Preminuo je iznenada u Rimu 1967. godine, ostavivši iza sebe tek započeto prvo poglavlje biografije Vladimira Lenjina.